Witaj nieznajomy!

Zaloguj się lub załóż darmowe konto

Odpowiedzi dodane przez Dagmareczka

24 lipca 2022, 21:21 do pytania Dolna partia brzucha
Oprócz zbilansowanej diety, codzienna aktywność pozytywnie wpływa na poziom cholesterolu. Umiarkowane jednostki treningowe zalecane są kilka razy w tygodniu, czyli należy ćwiczyć, ale nie przesadzać. Zanim zaczniesz ponownie ćwiczyć po długiej przerwie, powinieneś wykonać test sprawnościowy. Początkujący powinni podejść do tego spokojnie (np. 3 razy w tygodniu po 15 minut), a potem stopniowo trenować coraz dłużej. 3 razy w tygodniu po 30 minut zwykle wystarcza. Sporty wytrzymałościowe, takie jak jogging, nordic walking, narciarstwo biegowe, wędrówki, jazda na rowerze i pływanie są szczególnie wskazane dla obniżenia poziomu cholesterolu. Wykazano, że obniżają poziom trójglicerydów i "złego" cholesterolu LDL, jednocześnie podnosząc "dobry" HDL. Codzienne ćwiczenia Wskazane jest również włączenie do swojego dnia małych jednostek ćwiczeniowych. Korzystaj ze schodów zamiast z windy i ogólnie częściej spaceruj. Może spacer byłby miłą odmianą od wczesnego wieczornego oglądania telewizji? Zaplanuj czas wolny z przyjaciółmi; razem łatwiej jest pokonać swoją "wewnętrzną świnię". Nie zapominaj o relaksie Zrelaksowane ciało i umysł są również niezbędne dla zdrowego metabolizmu cholesterolu. Wykazano, że przewlekły stres powoduje wzrost poziomu cholesterolu we krwi. Różne techniki relaksacyjne, takie jak trening autogeniczny, joga czy ćwiczenia oddechowe, a także regularne przerwy od codziennego stresu, przywracają siły i ostatecznie pozytywnie wpływają na poziom cholesterolu. Dlatego "zwalniaj" konsekwentnie swój codzienny program i ciesz się raz po raz chwilami spokoju i czasu dla siebie! Ważne są regularne kontrole stanu zdrowia Ważne jest również, aby regularnie badać swoje ciało u specjalisty i korzystać ze wszystkich badań profilaktycznych - nawet jeśli nie mamy żadnych konkretnych dolegliwości. W ten sposób, kompletne badanie może zidentyfikować i leczyć ewentualne czynniki ryzyka dla zdrowia na wczesnym etapie. Twój internista zaleci Ci odpowiednie badania zdrowotne. Na konsultacjach dotyczących cholesterolu doradzimy Ci również, jaki rodzaj sportu i ćwiczeń jest dla Ciebie odpowiedni. Źródło: http://www.biotrendy.pl/kategoria-produktu/cholesterol/
24 lipca 2022, 21:17 do pytania Kroplowki witaminowe
Czym są kwasy tłuszczowe omega-3? Kwasy tłuszczowe omega-3 to nienasycone kwasy tłuszczowe i wysoce aktywne cząsteczki, które należą do grupy tzw. kwasów tłuszczowych omega-n. Oprócz kwasów tłuszczowych omega-3 występują na przykład kwasy tłuszczowe omega-6. Ponieważ organizm ludzki zazwyczaj nie może sam wytwarzać kwasów tłuszczowych omega (lub nie w wystarczających ilościach) i muszą być one przyjmowane z pożywieniem, te kwasy tłuszczowe nazywane są niezbędnymi. Kwasy tłuszczowe omega-3 mają działanie przeciwzapalne i są ważnym składnikiem błon komórkowych człowieka. Optymalny stosunek między kwasami tłuszczowymi omega-3 i omega-6 Kwasy tłuszczowe omega-3 nie są wystarczające do zaopatrzenia organizmu czy błon komórkowych. Szczególnie ważna jest właściwa proporcja pomiędzy kwasami tłuszczowymi omega-3 i omega-6. Ponieważ kwasy tłuszczowe omega-3 działają przeciwzapalnie, a kwasy tłuszczowe omega-6 działają prozapalnie, do stworzenia neutralnego stanu zapalnego potrzebna jest pewna proporcja. Jeśli te dwa kwasy tłuszczowe omega są niezrównoważone, mogą powstawać tzw. ciche zapalenia, które mogą sprzyjać chorobom. Idealny stosunek kwasów tłuszczowych omega-6 do omega-3 wynosi 3:1. W tym kraju często występuje brak równowagi między tymi dwoma rodzajami kwasów tłuszczowych w diecie, ponieważ kwasy tłuszczowe omega-3 często nie występują w wystarczających ilościach i rzadziej znajdują się w popularnych produktach spożywczych. Roślinne kwasy tłuszczowe omega-3 Ważnym roślinnym kwasem tłuszczowym omega-3 jest kwas alfa-linolenowy, w skrócie ALA. Jest metabolizowany do produkcji energii i może być przekształcony przez organizm w niewielkich ilościach w inne niezbędne kwasy tłuszczowe omega-3 (np. w kwas eikozapentaenowy (EPA), kwas dokozapentaenowy i kwas dokozaheksaenowy (DHA)). Ponieważ jednak przelicznik jest bardzo niski, zaleca się dodatkowo przyjmować te pozostałe kwasy omega-3 w postaci oleju z alg, ryb lub zwierząt morskich, ponieważ szczególnie ryby zimnowodne są sprawdzonym źródłem DHA i EPA. Oleje do gotowania jako dostawcy omega-3 Wiele olejów do gotowania tłoczonych na zimno jest idealnych do spełnienia dziennego zapotrzebowania na roślinny kwas tłuszczowy omega-3 ALA. Na przykład świeży olej lniany z młyna zawiera 50 g na 100 g ALA. Olej chia ma jeszcze wyższą zawartość - 60 g na 100 g. Nawet olej z kameliny, który ma podobną nazwę do oleju lnianego, ale jest wytwarzany z nasion zupełnie innej rośliny, również przekonuje jako dobry dostawca ALA z zawartością około 40 g na 100 g kwasu alfa-linolenowego. Nasze oleje Omega DHA z olejem lnianym i olejem z alg dostarczają zarówno ALA jak i DHA w większych ilościach. Tutaj np. dzienna dawka 16 g (ok. 2 łyżki stołowe) mieszanki olejów jadalnych jest wystarczająca do pokrycia dziennego zapotrzebowania na DHA i ALA. Zatwierdzone oświadczenia zdrowotne dla ALA i DHA Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności (EFSA) zatwierdził już następujące oświadczenia zdrowotne dla DHA i ALA w rozporządzeniu o oświadczeniach zdrowotnych: ALA przyczynia się do utrzymania prawidłowego poziomu cholesterolu we krwi. Pozytywny efekt uzyskuje się przy dziennym spożyciu 2 g ALA. Zadbaj o zrównoważoną, zróżnicowaną dietę i zdrowy styl życia. DHA przyczynia się do utrzymania prawidłowego widzenia, funkcjonowania mózgu i serca. Pozytywny efekt uzyskuje się przy dziennym spożyciu 250 mg DHA. Zadbaj o zrównoważoną, zróżnicowaną dietę i zdrowy styl życia. Właściwości kwasów tłuszczowych omega-3 - Źródło: http://www.biotrendy.pl/kategoria-produktu/kwasy-omega-3-6-9/ Wszystkie kwasy tłuszczowe omega-3 są bardzo wrażliwe na utlenianie i mogą być łatwo zniszczone przez tlen i ciepło, przez co tracą swoje działanie. Z tego powodu ważne jest, aby olejów zawierających wiele kwasów omega-3 nie podgrzewać zbyt mocno (np. poprzez smażenie) oraz chronić je przed promieniami UV i tlenem. W szczególności olej lniany, olej rydzowy i oleje z DHA z oleju z alg, takie jak nasze oleje Omega DHA, powinny być po otwarciu dobrze zamknięte w lodówce. Zalecamy również, aby oleje te stosować zawsze na zimno, np. z sałatkami, warzywami, musli lub twarogiem. Nie nadają się do smażenia.
24 lipca 2022, 21:06 do pytania Cierpnące kończyny...?
Niemal każdy zna to uczucie: kiedy zimą zapomnisz założyć rękawiczki, a twoje zimne palce znów się rozgrzeją, czujesz się jak tysiąc małych szczypawek. Ale mrowienie może być też sygnałem ostrzegawczym ze strony organizmu. Ramiona lub nogi czują się sfatygowane lub zdrętwiałe, ponieważ zakończenia nerwowe stóp lub rąk przekazują sygnały do mózgu w sposób nieprawidłowy. Często przyczyna braku wrażliwości jest niegroźna, np. jeśli przez całą noc leżałeś na ramieniu i odpowiedni nerw został uszczypnięty. "Dopóki mrowienie pojawia się tylko od czasu do czasu i ponownie ustępuje, nie ma powodów do niepokoju" - mówi prof. dr Peter Berlit, główny lekarz kliniki neurologii w szpitalu Alfried Krupp w Essen. Neurolog ostrzega jednak, że osoby dotknięte chorobą nie powinny lekceważyć uporczywego drętwienia: "Jeśli mrowienie nie ustępuje, jest to znak ostrzegawczy. Wtedy lekarz powinien się przyjrzeć. Jednostronne czy dwustronne? Medycyna rozróżnia dolegliwości jednostronne i dwustronne. Najczęstszą przyczyną jednostronnego mrowienia jest uciśnięty nerw, spowodowany np. wypadnięciem dysku. W zespole cieśni nadgarstka dochodzi również do uszczypnięcia nerwu, a mianowicie nerwu pośrodkowego w okolicy nadgarstka. Jeśli mrowienie występuje po obu stronach, to prawie zawsze jest to choroba kilku nerwów obwodowych, tzw. polineuropatia. "Najczęstszą przyczyną jest źle kontrolowana cukrzyca lub przewlekłe nadużywanie alkoholu" - wyjaśnia dr Berlit. Nadmierny poziom cukru we krwi przez wiele lat trwale uszkadza również drogi nerwowe. Ale polineuropatia może być również spowodowane przez inne choroby, takie jak reumatyzm, infekcje, takie jak choroba z Lyme lub gonty, lub choroby autoimmunologiczne. Za przyczynę rzadko uznaje się niedobory witamin (B12 lub kwasu foliowego). I wreszcie leki takie jak cytostatyki czy antybiotyki również mogą powodować dyskomfort. "Jeśli ból jest gorszy niż korzyść, trzeba w razie potrzeby przerwać przyjmowanie leku lub przejść na inny preparat" - zaleca Berlit. Pociąganie, napinanie i mrowienie jest również typowe dla zespołu niespokojnych nóg, w którym dolegliwości występują głównie w nocy i w spoczynku. Należy wówczas wykluczyć niedobór żelaza. Badanie przez specjalistę - źródło: http://www.biotrendy.pl/kategoria-produktu/zylaki/ Lekarz zaleca wizytę u specjalisty, jeśli mrowienie jest uporczywe. On lub ona będzie nie tylko zmierzyć prędkość przewodzenia dróg nerwowych, ale może również pobrać próbkę płynu nerwowego. "Nie można rozpoznać zapalenia nerwów we krwi" - podkreśla. Po ustaleniu przyczyny objawów, w większości przypadków możliwe jest udzielenie ukierunkowanej pomocy lub przynajmniej ulgi. Pacjenci nie powinni być zaskoczeni, jeśli zamiast spodziewanych środków przeciwbólowych otrzymają leki przepisywane również na padaczkę czy depresję. "Często okazują się one szczególnie skuteczne".
24 lipca 2022, 21:00 do pytania Stożek rogówki - gdzie leczyć?
Keratoconus to rzadka, niezapalna choroba oczu, w której rogówka oka staje się coraz cieńsza i zdeformowana. Normalnie rogówka przylega ściśle do gałki ocznej jako cienka, przezroczysta skóra. W keratoconusie natomiast wybrzusza się w kształcie stożka. Choroba często zaczyna się w jednym oku, ale z czasem dotyka obu oczu. Keratoconus może występować w epizodach lub postępować stale. Ostrość widzenia nadal się zmniejsza, aż do zatrzymania choroby zwykle w wieku około 40 lat. Osoby z keratoconusem zazwyczaj otrzymują okulary lub soczewki kontaktowe, aby zrekompensować utratę wzroku. Operacja wykonana w warunkach ambulatoryjnych może często spowolnić lub zatrzymać szybkie pogarszanie się stanu zdrowia. Przyczyny powstawania keratoconusu nie są znane. Istnieją jednak czynniki, które sprzyjają deformacji rogówki. Wrażliwość na światło, jak również niewyraźne i zniekształcone widzenie mogą być pierwszymi oznakami keratoconus. Typowe jest to, że ostrość widzenia często się zmienia i konieczne jest wielokrotne korygowanie siły okularów lub ponowne dopasowanie soczewek kontaktowych. Bardzo często jedno oko jest bardziej dotknięte niż drugie. Niektóre osoby z keratoconusem są szczególnie wrażliwe na światło. Czasami występują również zmiany strukturalne w oku, takie jak żółtobrunatne linie lub zielonkawobrunatny pierścień na brzegu rogówki. Zaawansowany keratokonus może być widoczny z zewnątrz: Wtedy dolna powieka odkształca się jak stożek przy patrzeniu w dół. Przyczyna choroby nie jest znana, ale podejrzewa się, że rogowaceniu sprzyjają następujące czynniki: nawracające urazy rogówki, na przykład przez częste pocieranie oczu lub źle dopasowane twarde soczewki kontaktowe predyspozycje dziedziczne: Około 6 do 8 procent osób z keratoconusem ma krewnych, którzy również mają tę chorobę. Alergie Choroby tkanki łącznej Ponadto osoby z zespołem Downa (trisomia 21) są bardziej narażone na rozwój keratoconus. Keratoconus jest jedną z najczęstszych chorób rogówki. Szacuje się, że co roku zapada na nią jedna na 2 tys. osób. Choroba oczu zaczyna się zwykle u chłopców w wieku kilkunastu lat, a u kobiet na początku lat 20. Tylko rzadko keratoconus pojawia się później w wyniku zmian hormonalnych, na przykład w czasie ciąży lub menopauzy. Po około 20 latach od wystąpienia choroby często dochodzi do jej zahamowania, zwykle około 40 roku życia. Keratoconus zazwyczaj dotyczy obu oczu. Nie musi być on jednak taki sam w obu oczach. Może się zdarzyć, że jedno oko pozostanie bez objawów. Normalne badanie okulistyczne zwykle nie wystarcza do wykrycia keratokonusa we wczesnym stadium. Często najpierw mylona jest z astygmatyzmem, czyli powszechną nieregularnością rogówki. W przypadku silnie zmieniającej się ostrości wzroku lub niewyraźnego widzenia mimo korekcji okularami, przydatny jest dokładny pomiar rogówki. Lekarze wykorzystują do tego celu tzw. topografię rogówki lub optyczną koherentną tomografię (OCT). Dzięki tym badaniom można wykryć grubość i skład, a także zmiany komórkowe i zmętnienia rogówki. Źródło: http://www.biotrendy.pl/kategoria-produktu/wzrok-i-sluch/ Leczenie keratoconus zależy od stadium i sposobu postępu choroby: Jeśli keratokonus jest stabilny, czyli zmienia się tylko nieznacznie lub wcale, to wada wzroku jest głównie korygowana. Jeśli szybko się pogarsza, staramy się ją zatrzymać. Początkowo okulary lub soczewki kontaktowe mogą zrekompensować wadę wzroku. Zwłaszcza stabilne (twarde) soczewki kontaktowe często przywracają dobre widzenie, ale nie każdy może je tolerować. W takim przypadku rozwiązaniem mogą być specjalne soczewki, takie jak hybrydowe lub twardówkowe. Okuliści mogą powstrzymać rogówkę przed dalszym wybrzuszaniem się poprzez zastosowanie procedury zwanej UV riboflavin crosslinking. Aby to zrobić, najpierw po miejscowym znieczuleniu usuwają wierzchnią warstwę rogówki, a następnie aplikują do oka płyn zawierający witaminę ryboflawinę. Późniejsze naświetlanie promieniami UV-A powoduje usieciowanie włókien kolagenowych tkanki łącznej w obrębie rogówki, stabilizując ją. Metoda ta nie koryguje wady wzroku, ale spowalnia jej postęp. Szczególnie we wczesnym stadium, często może zapobiec pogorszeniu się wzroku. Jeśli rogówka stała się zbyt cienka w zaawansowanym keratoconusie, sieciowanie ryboflawiną UV nie jest już rozwiązaniem.
24 lipca 2022, 20:53 do pytania Jak uspokoić umysł?
Mamy zły humor, bo nie możemy wyjść za drzwi. Dzieci marudzą, bo się nudzą. Technologia w domowym biurze nie działa tak jak powinna, a apteka nie jest w tej chwili dostępna. Nasze życie jest już stresujące w normalnych okolicznościach - ale kiedy dodane są dodatkowe stresory, takie jak międzynarodowy stan wyjątkowy, jest całkiem możliwe, aby zwariować. Szczególnie w ciągu ostatnich kilku miesięcy wielu z nas osiągnęło zapewne swoje nerwowe granice. Aby nie stało się to normą, ważne jest opanowanie sztuki samouspokajania - czyli umiejętności kontrolowania swoich emocji od wewnątrz. W swojej książce Psychologia intymności terapeuta par Tobias Ruland wyjaśnia, że samouspokojenie jest centralnym elementem intymności. Bo tylko ona pozwala na szczere przekazanie naszych uczuć. To prawda, że zawsze mówi się nam: Bądź autentyczny!. W sytuacjach stresowych często jednak może się to odbywać kosztem osób z naszego otoczenia. W każdym razie autentyczność nie może oznaczać przekazywania otoczeniu swoich nastrojów i lęków w sposób niefiltrowany. Z drugiej strony, podprogowa złość może pojawić się, gdy ludzie nie są ze sobą szczerzy: Jeśli jedna zamyka się w sobie, druga nie ma możliwości, by jej odpowiedzieć. Jeśli jednak opanuje się umiejętność samouspokojenia, konstruktywny dialog może pojawić się nawet w stresie. Pierwszym impulsem w stresie jest zwykle poszukiwanie rozproszenia uwagi: telewizja, jedzenie, sport, alkohol, zakupy. Egzogenne uspokojenie szybko przynosi ulgę. Ale to pomaga tylko na krótką metę, a nie na dłuższą, bo mózg nie zapewnił sobie uspokojenia, a jedynie został odciągnięty od stresu z zewnątrz. Trwałe samouspokojenie pochodzi z wewnątrz. Niektórzy mają już to szczęście, że mają zrównoważony charakter. Niektórzy również doświadczają tej zdolności u swojego partnera i sami się jej uczą. Wszyscy inni mogą go trenować. Na przykład za pomocą treningu autogenicznego, medytacji, jogi, modlitwy czy hipnozy. Jednak oderwanie się od starych wzorców nie następuje z dnia na dzień. Terapeutka i coach Michaele Kundermann dostarcza nam szybszych narzędzi do ponownego zejścia w 6 wskazówkach na ostre momenty stresu - i w swojej książce Emocjonalna kompetencja stresu: sztuka samouzdrawiania. Źródło: http://www.biotrendy.pl/kategoria-produktu/uspokojenie-i-sen/ Wskazówka 1: Opuść ramiona - Każdy, kto wpada w stres, podciąga ramiona w sposób napięty i ma tendencję do hiperwentylacji. Uspokojenie natomiast to: zanim zareagujesz, wydechnij głęboko kilka razy, opuść świadomie ramiona. Wskazówka 2: Oddychaj - Zamknij oczy, wydmuchaj kilka razy napięcie na wydechu i wyobraź sobie, że przyjmujesz spokój na wdechu. Rada 3: Śmiej się - Humor to najkrótsza droga do rozładowania stresu. Dzieci śmieją się około 400 razy dziennie. Dorośli tylko 15 razy. A dzieci chichoczą nawet w sytuacjach, które dorosłym wydają się zupełnie normalne. Możemy wziąć liść z ich książki. Wskazówka 4: Połóż rękę na czole - Jeśli położymy na chwilę rękę na czole, krew, która odruchowo strzela do pnia mózgu z tyłu głowy podczas reakcji stresowej, zostaje wciągnięta z powrotem do czoła. Głowa staje się bardziej przejrzysta, emocje się wyciszają i możemy pewniej podejść do problemu. Wskazówka 5: Zapisuj sukcesy - Podobnie wspierający może być dzienniczek sukcesu. Jeśli stale notujesz to, co udało Ci się w życiu osiągnąć, masz w rękach prawdziwy pakiet wzmacniający. Za każdym razem, gdy ją przeglądasz, podnosi cię na duchu i daje poczucie własnej skuteczności. Rada 6: Zaakceptuj sytuację - Kiedy zaakceptujesz sytuację, twoja głowa pozostaje czysta dla kompetentnego rozwiązania - może nawet dla nowych pomysłów. Pomaga tu zdanie: To jest dobre - nawet jeśli jeszcze nie wiem po co!. Jeśli nie stawiasz oporu, rozluźniasz nie tylko głowę, ale i ciało.
24 lipca 2022, 20:41 do pytania Złogi w jelitach
W naszych jelitach żyją tryliony bakterii - razem tworzą tzw. florę jelitową. W jelicie cienkim i grubym żyją różne rodziny bakterii, z których każda ma inne funkcje i zdolności. Istnieje co najmniej 1000 różnych gatunków. Większość z nich żyje w jelicie grubym: pomagają wydobyć użyteczne pożywienie z niestrawnych resztek pokarmu, które tam trafiają. Natomiast w jelicie cienkim znajduje się stosunkowo niewiele zarazków. To tutaj nasz organizm filtruje z masy pokarmowej węglowodany, białka i tłuszcze. Płat błony śluzowej z jelita cienkiego do grubego ma zapobiegać przemieszczaniu się bakterii z jelita grubego do cienkiego, dzięki czemu bakterie nie dostają się w ręce składników odżywczych, których potrzebuje nasz organizm. Jeśli zaburzona jest funkcja motoryczna jelita i funkcja zastawki, mieszkańcy jelita grubego mogą rozprzestrzeniać się w miejscach, do których nie należą. Nazywa się to zespołem złego wchłaniania z jelita cienkiego (DDFB). W niektórych przypadkach rolę w kolonizacji odgrywa stan zapalny, nietolerancje pokarmowe lub dysfunkcje organizmu, takie jak niedoczynność tarczycy. Antybiotykoterapia sprzyja również kolonizacji bakterii w jelicie cienkim. Przyczyną może być również uszkodzenie nerwów jelitowych, co występuje w cukrzycy lub chorobach autoimmunologicznych, takich jak skleroderma: wtedy jelito cienkie nie może prawidłowo transportować treści jelitowej. Pewne zmiany anatomiczne sprzyjają kolonizacji bakterii: na przykład wybrzuszenia w ścianie jelita (uchyłki) lub tzw. ślepy worek, w którym gromadzi się treść jelitowa. Interwencje chirurgiczne również niosą ze sobą ryzyko: ponowne połączenie jelita cienkiego z grubym może spowodować, że zastawka na końcu jelita cienkiego nie będzie działać prawidłowo; po operacji żołądka może zabraknąć wystarczającej ilości kwaśnego soku żołądkowego jako naturalnej bariery dla zarazków. Jeśli bakterie jelita grubego znajdą się w jelicie cienkim i najedzą się do syta miazgą pokarmową, wytwarzają gazy, które powodują ból brzucha, wzdęcia i uczucie pełności u chorego kilka godzin po jedzeniu, czasem także biegunkę lub nudności. W wyniku metabolizmu bakterii mogą powstawać kwasy, które atakują ścianę jelita i utrudniają wchłanianie składników odżywczych. Efektem może być między innymi zaburzenie trawienia tłuszczów: Stolec ma barwę gliniastą, jest błyszczący i ma ostry zapach (tzw. stolec tłuszczowy). Czasami rozwija się anemia, która jest spowodowana brakiem witaminy B12. Dzieje się tak dlatego, że bakterie same wykorzystują witaminę i w ten sposób wycofują ją z organizmu. Inne możliwe objawy to. Zawroty głowy Zmęczenie Utrata wagi Zmęczenie Niedobór witamin rozpuszczalnych w tłuszczach A, D, E, K i B12 Niedobór żelaza Źródło: http://www.biotrendy.pl/kategoria-produktu/uklad-pokarmowy/
24 lipca 2022, 20:38 do pytania Spocone dłonie
W sytuacjach stresowych, gdy się boimy lub jesteśmy podekscytowani, często mamy spocone dłonie. Dzieje się tak dlatego, że ekrynowe gruczoły potowe znajdują się głównie w dłoniach, czole i stopach i są połączone z naszym współczulnym układem nerwowym, który jest pobudzany, gdy jesteśmy zestresowani. Niektóre osoby cierpiące na nadpotliwość lub nadmierną potliwość mają szczególnie spocone dłonie. To się nazywa spocone ręce. Spocone dłonie mogą pojawiać się od urodzenia, ale częściej ta dolegliwość po raz pierwszy pojawia się w okresie dojrzewania. U niektórych osób stan ten wyrasta z nich, podczas gdy inni cierpią na niego do końca życia. UNIKAĆ SPOCONYCH DŁONI W sytuacjach stresowych, gdy się boimy lub jesteśmy podekscytowani, często mamy spocone dłonie. Dzieje się tak dlatego, że ekrynowe gruczoły potowe znajdują się głównie w dłoniach, czole i stopach i są połączone z naszym współczulnym układem nerwowym, który jest pobudzany, gdy jesteśmy zestresowani. Niektóre osoby cierpiące na nadpotliwość lub nadmierną potliwość mają szczególnie spocone dłonie. To się nazywa spocone ręce. Spocone dłonie mogą pojawiać się od urodzenia, ale częściej ta dolegliwość po raz pierwszy pojawia się w okresie dojrzewania. Dla niektórych ludzi, ten stan wyrośnie z nich, podczas gdy inni będą cierpieć na niego do końca życia. REMEDIUM NA SPOCONE DŁONIE Oto kilka wskazówek, które ułatwią nam wcześniejsze zapobieganie spoconym dłoniom: - Należy regularnie myć ręce. O ile nie są brudne, wystarczy umyć lekko spocone dłonie tylko wodą, gdyż zbyt częste używanie mydła może wysuszyć skórę. - Zawsze noś chusteczki i regularnie wycieraj ręce. - Kieszonkowe żele higieniczne do rąk pomagają utrzymać czyste i suche ręce, gdy nie masz do dyspozycji umywalki. - Talk pochłania pot i pomaga uniknąć spoconych dłoni. Chwyć więc małą puszkę z dziecięcej półki i trzymaj ją pod ręką w torebce. - Poza miesiącami zimowymi nie zakładaj rękawiczek, aby utrzymać ciepło rąk, ponieważ Twoja skóra nie będzie mogła oddychać i będzie się pocić jeszcze bardziej. - Ponieważ stres sprzyja poceniu się, ważne jest, aby znaleźć i wyeliminować przyczynę swojego stresu. Pomoże to również innym objawom, takim jak spocone dłonie. Dla osób, które zmagają się z problemem spoconych dłoni, istnieją również inne formy leczenia. Wszystkie inne opcje należy omówić z lekarzem lub farmaceutą. Źródło: http://www.biotrendy.pl/kategoria-produktu/uklad-nerwowy-i-pamiec/
24 lipca 2022, 20:31 do pytania Elektrony w wapniu.
Wapń jest nie tylko ważnym materiałem budulcowym kości, ale spełnia też wiele innych funkcji w organizmie: między innymi bierze udział w podziale komórek, pobudzaniu komórek mięśniowych i nerwowych oraz w procesie krzepnięcia krwi. Kości są wykorzystywane jako magazyny wapnia. Zapotrzebowanie na wapń jest zwykle pokrywane z pożywienia. Według Towarzystwa Żywienia, zdrowe osoby dorosłe i starsze powinny spożywać około 1000 miligramów wapnia dziennie. Jest to również wskazane dla pacjentów z osteoporozą. Produkty mleczne takie jak ser czy jogurt zawierają dużo wapnia. Zauważalne stężenia znajdują się również w warzywach takich jak brokuły i jarmuż. Dobrym źródłem jest również bogata w wapń woda mineralna (od 150 miligramów na litr) - wystarczą dwie butelki wody mineralnej (500 miligramów wapnia na litr) dziennie, aby pokryć dzienne zapotrzebowanie na wapń! Jeśli organizm nie ma wystarczającej ilości wapnia, stężenie wapnia we krwi spada. Organizm próbuje to zrekompensować, uwalniając minerał z magazynów kostnych. Jeśli brak wapnia pozostaje stałym stanem, to ta demineralizacja kości może sprzyjać osteoporozie. Szczególnie osoby starsze mają czasem trudności z przyjmowaniem wystarczającej ilości wapnia. Z jednej strony pewną rolę odgrywa zły dobór pokarmów, ale także zbyt małe ich spożycie. W takim przypadku przyjmowanie suplementu wapnia może być przydatne. Możesz przedyskutować z lekarzem, który suplement wapnia jest odpowiedni dla Ciebie, aby zapobiec osteoporozie i czy rzeczywiście go potrzebujesz. Oprócz witaminy D i wapnia, w trakcie terapii osteoporozy nie należy lekceważyć innych witamin i minerałów. Z reguły wystarczy zdrowa dieta, aby dostarczyć organizmowi wszystkich składników odżywczych, które są ważne dla kości. Należą do nich: Magnez (szczególnie w zielonych warzywach i niektórych wodach mineralnych). Cynk (w mięsie) Witamina B6 (w produktach pełnoziarnistych i mięsie) Witamina C (w owocach i warzywach) Witamina K (w kapuście, sałacie, serze dojrzewającym) Fosforan to kolejny ważny materiał kostny, obok wapnia i magnezu. Jednak ze względu na liczne dodatki fosforanów do żywności (zwłaszcza w kiełbasach i mięsie), mniej trzeba się obawiać niedoboru. Inne substancje witalne są natomiast bardziej krytyczne. Osoby, które jedzą mało owoców i warzyw oraz stosują jednostronną dietę, narażają się na ryzyko wystąpienia deficytu niektórych składników odżywczych. Osoby starsze również powinny zwrócić uwagę. Nie tylko mniejsza ilość pokarmu może powodować niedostateczną podaż, ale także gorsze wchłanianie witamin i składników odżywczych w jelitach może być częściowo odpowiedzialne. Źródło: http://www.biotrendy.pl/kategoria-produktu/uklad-kostny-osteoporoza/
24 lipca 2022, 20:21 do pytania Czy moglibyście mi ułożyć plan dnia ?
Dobrze skonstruowany plan treningowy dla celów odchudzania i utraty tłuszczu powinien charakteryzować się skutecznym połączeniem elementów siłowych i wytrzymałościowych. Intensywności treningu nie da się porównać z treningiem budującym mięśnie. Plany treningowe na odchudzanie zawsze charakteryzują się wysoką intensywnością - czasy przerw między zestawami są utrzymywane na niskim poziomie. Oprócz normalnego treningu z wolnymi ciężarami jako aspektu odchudzania, niezbędny do osiągnięcia sukcesu jest specjalny trening wytrzymałościowy w postaci treningu interwałowego. To właśnie wyróżnia plan treningowy na odchudzanie: - Trening siłowy dla zachowania mięśni - Trening wytrzymałościowy dla spalania tłuszczu - Trening o wysokiej intensywności Oprócz treningu siłowego i wytrzymałościowego oraz usystematyzowanego planu żywieniowego, takiego jak dieta białkowa, inteligentne wykorzystanie odżywek sportowych w ramach planu treningowego jest również odpowiednie dla utraty wagi. Kapsułki BCAA pomagają chronić mięśnie podczas intensywnego treningu siłowego i wytrzymałościowego, a tym samym przeciwdziałają rozpadowi mięśni. Jeśli chcesz zrobić coś na odchudzanie poza planem treningowym, możesz zwiększyć swoją codzienną aktywność. Chodzić po schodach zamiast windą lub jeździć do pracy rowerem. Dzięki temu spalamy dodatkowe kalorie i łatwiej osiągamy cel treningowy. Wybór odpowiedniego partnera treningowego może być kluczowym kryterium sukcesu w odchudzaniu. Motywując się wzajemnie i chodząc razem na siłownię, łatwiej jest przebrnąć przez niskie fazy i wspólnie dążyć do upragnionego celu. Jeśli chcesz skutecznie zrzucić wagę i tłuszcz, powinieneś zaplanować 3-4 treningi w tygodniu. Cel treningowy jakim jest utrata wagi nie idzie w parze z niezwykle dużym obciążeniem treningowym na poziomie 5-7 jednostek tygodniowo. Jeśli chcesz schudnąć, już teraz narażasz swój organizm na duży "stres" utrzymując deficyt kalorii. Dlatego zaplanuj odpowiednio dużo czasu na regenerację, aby uniknąć przetrenowania lub przeciążenia układu krążenia. W diecie ważne są również regularne ćwiczenia, które zapewniają stonowany i wysportowany wygląd. Ćwiczenia siłowe można łatwo podzielić na plan treningowy typu split. Co oznacza trening dzielony? Poszczególne dni treningowe są "podzielone" konkretnie według poszczególnych grup mięśniowych. Klasyczny split polegałby na przykład na trenowaniu w poszczególne dni osobno klatki piersiowej i tricepsów lub pleców i bicepsów. Przy częstotliwości treningów 4 sesje w tygodniu dobrym pomysłem jest split 4-sesyjny. Tutaj można intensywnie pracować nad poszczególnymi mięśniami poprzez ćwiczenia izolacyjne, a także rozsądnie włączyć do planu treningowego ćwiczenia podstawowe. Podstawowe ćwiczenia takie jak wyciskanie na ławce, martwy ciąg czy przysiady celują w kilka mięśni jednocześnie. Jeśli trenujesz tylko trzy razy w tygodniu, wybierz 3-osobowy split z klasycznym rozkładem klatka piersiowa/ramiona/triceps, plecy/biceps oraz nogi & brzuch. Białko serwatkowe - pozyskiwane z pastwisk białko dla silniejszych mięśni. Za: Idealny dla sportowców siłowych i wytrzymałościowych Specials: Doskonałe źródło białka na dzień & po treningu. Białko wegańskie - roślinne Za: Koktajl proteinowy dla wegan Specjalności: w 100% wolne od warzyw, glutenu i soi Kiedy: Rano, wieczorem lub po treningu Oto o czym należy pamiętać stosując się do planu treningowego na odchudzanie: 3-4x trening w tygodniu Plan treningowy dzielony lub plan dla całego ciała Mieszanka ćwiczeń podstawowych i izolacyjnych Trening siłowy powinien być uzupełniony sesją cardio dwa razy w tygodniu. Trening interwałowy o wysokiej intensywności jest idealny do spalania tłuszczu. Dzięki zastosowaniu treningu interwałowego, metabolizm po treningu jest ewidentnie wspomagany przez tzw. efekt afterburn. Dodatkowo, po "zużyciu" zapasów energii z magazynów glikogenu, nasz organizm ponownie opada na pokłady tłuszczu - to doskonała okoliczność do odchudzania. Jeśli chcesz zredukować tkankę tłuszczową lub schudnąć, nie musisz katować się na siłowni przez 2 godziny każdego dnia. Mniej znaczy więcej! Dobrze zaplanowana sesja treningowa planu ćwiczeń na odchudzanie nie powinna trwać dłużej niż 60-90 minut. Tutaj można już przeprowadzić bardzo skuteczną mieszankę elementów siłowych i intensywnego treningu wytrzymałościowego. Przyjemnym efektem ubocznym jest to, że "krótkie" treningi utrzymują Cię dłużej na piłce i możesz konsekwentnie realizować swój plan treningowy związany z utratą wagi - bez kompromisów. Źródło: http://www.biotrendy.pl/kategoria-produktu/kulturystyka/
24 lipca 2022, 18:28 do pytania Czy możecie polecić dobrego kardiologa we Wrocławiu? Rekomendowano mi dr Zabrodzką z przychodni Dla Serca - http://dlaserca.pl/ - ale chciałabym mieć szerszy wybór :)
W przewlekłej niewydolności serca objawy rozwijają się stopniowo i często na początku nie są traktowane poważnie. Następujące objawy mogą być oznakami przewlekłej niewydolności serca: Czujesz się mniej zdolny do pracy, szybciej się męczysz. Szybciej dochodzi do zadyszki, początkowo podczas dużego wysiłku, później także podczas lekkiego wysiłku lub w spoczynku. Odczuwasz duszność, gdy leżysz płasko Zauważasz zatrzymywanie płynów, zwłaszcza w stopach, kostkach i dolnej części nóg; krawędzie skarpetek długo odstają. Przybierasz na wadze, chociaż nie jesz więcej niż zwykle - lub prawie nie masz apetytu i tracisz na wadze Częściej budzisz się w nocy, ponieważ musisz oddać mocz lub kaszleć. Niewydolność serca może też powodować zawroty głowy, problemy z pamięcią, obniżony nastrój, kołatanie serca, nudności czy wzdęcia. Szczególnie u osób starszych za upadkami może stać także niewydolność serca - ponieważ może ona wywoływać wahania ciśnienia krwi, a tym samym krótkie omdlenia. W ostrej niewydolności serca objawy rozwijają się w krótkim czasie i mogą się szybko pogorszyć. Następujące objawy wskazują na ostrą niewydolność serca: ciężka duszność i kaszel, oddech może wydawać się "bulgoczący" serce często bije niezwykle szybko Skóra jest blada, odczuwa zimno i pocenie się. Ostra niewydolność serca jest medycznym stanem zagrożenia. W razie wątpliwości należy natychmiast wezwać lekarza dyżurnego! W pewnych okolicznościach przewlekła niewydolność serca może przekształcić się w ostrą niewydolność serca - na przykład, gdy infekcje, anemia, kryzys ciśnienia krwi lub zaburzenia rytmu serca dodatkowo obciążają osłabione serce. Za opisanymi objawami mogą stać również inne przyczyny. Stopień ciężkości niewydolności serca klasyfikuje się międzynarodowo na cztery tzw. stopnie NYHA zgodnie z zaleceniami amerykańskich kardiologów (New York Heart Association = NYHA): Stopień I według NYHA Sprawność fizyczna wydaje się być w normie. Jednak już badania wskazują na obniżoną wydolność serca. II stopień według NYHA Choroba staje się zauważalna przy większym wysiłku fizycznym: Podczas wchodzenia po schodach, szybkiego chodzenia lub noszenia ciężkich rzeczy, duszność i zmęczenie występują szybciej niż wcześniej. Stopień III wg NYHA Sprawność fizyczna w życiu codziennym jest wyraźnie ograniczona. Tylko lekki wysiłek fizyczny jest możliwy bez dyskomfortu. Nawet niewielki wysiłek fizyczny, taki jak pokonanie schodów mniejszych niż jedno piętro, powoduje duszności i nieproporcjonalne wyczerpanie. IV stopień według NYHA Objawy takie jak duszność i zmęczenie występują nawet w spoczynku lub przy najmniejszym wysiłku fizycznym. Osoby dotknięte chorobą są najczęściej przykute do łóżka i zwykle wymagają leczenia szpitalnego. Niewydolność serca wpływa nie tylko na odporność fizyczną, ale także na jakość życia. Skutkiem tego może być lęk i depresja. Bywają one ukryte za klasycznymi objawami niewydolności serca, takimi jak zmęczenie i znużenie. Źródło: http://www.biotrendy.pl/kategoria-produktu/serce-i-uklad-krazenia/
24 lipca 2022, 18:23 do pytania Bolące stawy
Terapia i profilaktyka bólów mięśniowych Aplikacje ciepła i masaże mogą poprawić krążenie krwi i złagodzić napięcie mięśni. Sukces leczenia może być zwiększony przez ćwiczenia rozciągające jako część terapii wysiłkowej. Ponadto, środki zwiotczające mięśnie są stosowane w celu promowania relaksacji dotkniętych mięśni. W uporczywych przypadkach w bolesne stwardnienia mięśni wstrzykuje się roztwór soli fizjologicznej lub środki miejscowo znieczulające. Igły akupunkturowe mogą być również wprowadzone do węzła, a następnie przesuwane w górę i w dół, aż do rozluźnienia mięśnia. Jeśli przyczyną bólu jest stres, techniki relaksacyjne mogą pomóc go złagodzić. Chorym na fibromialgię często zaleca się również psychoterapię. ARTHROSE Choroba zwyrodnieniowa stawów jest najczęstszą chorobą stawów u dorosłych na świecie. Kobiety są dotknięte chorobą częściej niż mężczyźni. Ryzyko rozwoju choroby wzrasta wraz z wiekiem. Dotyka około 35% kobiet w wieku od 50 do 59 lat i ponad 50% kobiet powyżej 70 roku życia w Niemczech oraz około 25% mężczyzn w wieku od 50 do 59 lat i około 38% mężczyzn powyżej 70 roku życia. Zużyciu (chorobie zwyrodnieniowej stawów) towarzyszy zwykle sztywność poranna i ból startowy, tzn. ból ustępuje przy zwiększonej aktywności. Po dłuższym wysiłku ból może ponownie się nasilić. W zaawansowanych stadiach ból stawów występuje również w spoczynku. Szczególnie podatne na chorobę zwyrodnieniową są stawy biodrowe i kolanowe, a także palce i stawy barkowe. Ponadto artroza może dotyczyć stawów kręgowych kręgosłupa. Oznaki zużycia stawów mogą być związane z wiekiem, ale także wynikiem nieprawidłowych postaw, nadwagi czy przeciążenia. U pacjentów z genetyczną predyspozycją do choroby zwyrodnieniowej stawów występuje ona częściej niż u innych osób. Na początku zużycie dotyczy tylko amortyzatora w stawie, czyli chrząstki. Jednak w miarę postępu choroby zmiany mogą rozwijać się również w kościach. Leczenie i profilaktyka bólu w chorobie zwyrodnieniowej stawów W celu leczenia choroby zwyrodnieniowej stawów, substancje chroniące chrząstkę mogą być wstrzykiwane do stawu. Jednym z nich jest kwas hialuronowy. Chociaż jego skuteczność jest naukowo kontrowersyjna, to jednak łagodzi objawy u wielu osób z chorobą zwyrodnieniową stawów. Ponadto substancje uśmierzające ból mogą być nakładane na dotknięty staw lub spożywane. Fizjoterapia i masaże oraz substancje przeciwzapalne (glikokortykoidy) wstrzykiwane bezpośrednio do stawu uzupełniają możliwości leczenia zachowawczego. Osoby z nadwagą również korzystają ze zmiany diety. W niektórych przypadkach można wszczepić sztuczny staw. REUMATYZM I INNE CHOROBY ZAPALNE STAWÓW Zapalenia stawów zaliczane są do chorób reumatycznych, czyli ogólnego określenia dla wielu możliwych chorób autoimmunologicznych. Należą do nich m.in. reumatoidalne zapalenie stawów, choroba reumatyczna kręgosłupa, zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa, a także toczeń rumieniowaty układowy i inne zapalne choroby reumatyczne stawów. Podczas gdy ryzyko zachorowania na reumatoidalne zapalenie stawów jest najwyższe w 5-8 dekadzie życia, toczeń rumieniowaty układowy dotyka głównie kobiet w 20-30 dekadzie życia. U osób dotkniętych chorobą poszczególne elementy układu odpornościowego atakują własne tkanki organizmu. Jeśli chrząstka i tkanka kostna ulegną zniszczeniu, pojawia się ból i stan zapalny. Dotknięte chorobą stawy są wtedy zwykle również zaczerwienione i obrzęknięte. Choroba często rozpoczyna się symetrycznie w stawach palców rąk i nóg. Uszkodzeniu może ulec również kręgosłup i inne narządy ciała. Leczenie i profilaktyka bólu reumatycznego Choroba reumatyczna wymaga ścisłej opieki medycznej z wczesnym, specyficznym leczeniem lekami, które zatrzymują postęp zniszczeń. Należą do nich glikokortykoidy i tzw. terapie podstawowe, biologiczne. Zmiana diety może również w istotny sposób przyczynić się do złagodzenia bólu, ponieważ własne substancje zapalne organizmu zbudowane są z kwasu tłuszczowego zwanego kwasem arachidonowym. Ten kwas tłuszczowy omega-6 występuje głównie w tłuszczach zwierzęcych. Jeśli chorzy na reumatyzm wyeliminują ze swojej diety pokarmy zawierające dużo kwasu arachidonowego (np. wiele produktów mięsnych, żółtka jaj), organizm produkuje mniej substancji zapalnych. Źródło: http://www.biotrendy.pl/kategoria-produktu/miesnie-stawy-i-kosci/
24 lipca 2022, 18:19 do pytania Na pryszcze
Charakterystyczne są następujące zmiany skórne: pryszcze (małe pęcherzyki wypełnione ropą), zaskórniki (comedones), grudki (głównie zaczerwienione obszary skóry), krosty (większe pęcherzyki wypełnione ropą) i tłusta skóra. W trądziku występuje zwiększona produkcja łoju w pęcherzykach łojowych oraz zwiększone rogowacenie (*). Zwiększone martwe komórki skóry z mieszków gruczołów łojowych tworzą stabilny zrogowaciały korek u ujścia mieszków. Łój nie może więc spływać na powierzchnię skóry, gromadzi się i rozszerza pęcherzyk łojowy. Prowadzi to do powstania zaskórnika jako podstawowej zmiany skórnej w trądziku. Początkowo rozwija się zwykle zamknięte komedo. Ten łojowy guzek rogowy jest rozpoznawalny jako zabarwione na skórze, wielkości łebka szpilki, półkuliste wzniesienie i stanowi dobrą pożywkę dla bakterii. Ma tendencję do zapalenia i gromadzenia się ropy, ponieważ ciśnienie nie może uciec na zewnątrz. Zamknięte comedo może również zmienić się w otwarte comedo. Otwór pęcherzykowy rozwiera się, odsłaniając czarny środek. Nie jest to brud, jak się często zakłada, ale pigmentowany rogowy korek lipidowy utleniony przez tlen. Zaskórniki mogą zniknąć, ale zazwyczaj pojawiają się zmiany zapalne. Jest to częściowo spowodowane aktywnością metaboliczną bakterii w mieszku łojowym, zwłaszcza propionibacterium acnes, które są również obecne we florze zdrowej skóry. Bakterie rozkładają substancje tłuszczowe z nagromadzonego łoju, a powstałe produkty przemiany materii przyciągają komórki zapalne. W efekcie w okolicy pęcherzyka łojowego mogą rozwijać się grudki i krostki. Skóra tłusta powstaje, gdy gruczoły łojowe produkują zbyt dużo tłuszczu w organizmie (sebum). Górna warstwa skóry (warstwa rogowa) grubieje, a pory skóry rozszerzają się. Skóra często wydaje się słabo ukrwiona i blada. Jest również tłusta i ma tendencję do tworzenia zaskórników i pryszczy, ponieważ pory gruczołów łojowych są często zatkane. W zdrowej skórze pory produkowane przez gruczoł łojowy mogą odprowadzać sebum. Kiedy pory są zatkane płatkami skóry, gromadzi się w nich sebum. Skutkuje to stanem zapalnym i gromadzeniem się ropy w porach. Jakie czynniki wpływają na rozwój trądziku? Tradycyjnie zakładano, że do rozwoju trądziku przyczynia się zwiększona aktywność gruczołów łojowych (łojotok) oraz wzmożona keratynizacja (hiperkeratoza), co skutkuje zwiększoną kolonizacją skóry bakteriami i reakcjami zapalnymi. Obecnie uważa się jednak, że w proces chorobowy może być zaangażowanych wiele różnych czynników wewnętrznych i zewnętrznych (*): Według obecnych ustaleń, stan zapalny nie jest reakcją wtórną, ale najprawdopodobniej jest źródłem zmiany skórnej. Zgodnie z tym, trądzik od początku jest chorobą zapalną. Mówi się, że czynniki dziedziczne odgrywają ważną rolę w rozwoju trądziku. U kobiet nieregularny cykl miesiączkowy i ciąża wpływają na przebieg trądziku. Klimat - w tym wilgotność i promieniowanie UV - jak również inne czynniki środowiskowe mogą odgrywać rolę w poszczególnych przypadkach. Trądzik może być wywołany lub pogorszony przez wiele leków. Wpływ czynników psychologicznych, takich jak stres, na rozwój trądziku nie został jeszcze udowodniony. Często jednak mają one znaczenie w przebiegu choroby. Męskie hormony płciowe (androgeny), lipidy skóry i regulujące neuropeptydy (substancje przekaźnikowe o aktywności hormonalnej i niehormonalnej uwalniane przez komórki nerwowe) wydają się być znacząco zaangażowane w rozwój trądziku. Uważa się, że u niektórych pacjentów czynniki dietetyczne mają wpływ na przebieg choroby. Dieta bogata w cukier i węglowodany, np. czekolada, miód, dżem, powoduje duże wydzielanie insuliny, co może ewentualnie pogorszyć stan skóry. Wysokie spożycie mleka (krowiego) i produktów mlecznych ma podobno ten sam efekt. Ogólnie rzecz biorąc, rola diety w trądziku pozostaje kontrowersyjna. Specjalna "dieta trądzikowa" nie jest zalecana zgodnie z aktualną wiedzą. Wpływ dymu papierosowego jest kontrowersyjnie omawiany, gdyż w różnych badaniach dochodzono do różnych wyników. Probionibacterium acnes (P. acnes) jest częścią zdrowej flory skóry u większości ludzi i wydaje się być bardziej zaangażowana w późniejszym etapie rozwoju trądziku. Kiedy por zostaje zablokowany z powodu zwiększonej produkcji łoju, ta beztlenowa bakteria namnaża się i wydziela substancje, które niszczą ścianę porów. Dzięki temu inne bakterie (np. Staphylococcus aureus) mogą dostać się do porów skóry i wywołać zapalną zmianę trądzikową. Źródło: http://www.biotrendy.pl/kategoria-produktu/pielegnacja-skory/tradzik/
24 lipca 2022, 18:15 do pytania Usuwanie zmarszczek, jak?
Jak pozbyć się zmarszczek Nawet przy optymalnym trybie życia, w pewnym momencie pojawią się: zmarszczki na twarzy. Wtedy pojawia się pytanie: co zrobić ze zmarszczkami? Faktem jest, że liczne kremy przeciwzmarszczkowe dostępne na rynku nie przynoszą żadnych widocznych efektów, czego dowodzi badanie Stiftung Warentest z 2015 roku. Można więc spokojnie zaoszczędzić pieniądze na drogie niekiedy produkty. Z drugiej strony, sprawdzone domowe sposoby na zmarszczki obiecują delikatną i jednocześnie niedrogą pomoc w walce z pierwszymi zmarszczkami. Domowe sposoby na zmarszczki Maseczki na twarz i szyję z naturalnych składników, takich jak awokado, marchew, jabłko, miód i olej migdałowy chwilowo sprawiają, że skóra wydaje się znacznie świeższa i gładsza. Maseczka z awokado Owoc w kształcie gruszki jest bogaty w aminokwasy, które stymulują produkcję kolagenu. Zawarte w nim witaminy A, C i E oraz cenne tłuszcze zapewniają skórze nawilżenie. Na maseczkę rozgnieć widelcem miąższ połowy awokado i wymieszaj z 2-3 łyżkami tłoczonej na zimno wysokiej jakości oliwy z oliwek. Delikatnie nałożyć na twarz, szyję i dekolt, a po około 20 minutach spłukać letnią wodą. Okłady olejowe są szczególnie polecane na szyję i dekolt. Nasącz czysty ręcznik wysokiej jakości kiełkami pszenicy lub oliwą z oliwek i umieść go na szyi i dekolcie na 15 do 30 minut. Delikatny masaż twarzy może również wygładzić zmarszczki. W tym celu należy zastosować tzw. technikę cięcia: Umieść czubki obu środkowych palców na skórze twarzy poniżej zmarszczki, która ma być leczona. Następnie szybko rozsuwaj opuszki palców na zmarszczce i znów razem zgodnie z rytmem: otwórz - zamknij - otwórz - zamknij - otwórz - zamknij. Powtórz to ćwiczenie trzy razy, a następnie delikatnie wygładź skórę poddaną zabiegowi. Przy okazji: należy powstrzymać się od gimnastyki twarzy przeciwko zmarszczkom. Choć ćwiczenia wygładzające mimikę wzmacniają mięśnie twarzy, to jednocześnie pogłębiają niepokojące zmarszczki. Medyczne leczenie zmarszczek Jeśli zmarszczki są bardziej zaawansowane, pomóc może tylko leczenie medyczne. W klasycznym liftingu twarzy wykonywanym przez estetycznego chirurga plastycznego, chirurg napina skórę twarzy w znieczuleniu ogólnym, usuwając nadmiar skóry i podnosząc zwiotczałe tkanki. Po zabiegu twarz jest wyraźnie jędrniejsza i gładsza. Sztuką jest jednak zachowanie naturalnej mimiki i wyrazistości twarzy. W przeciwnym razie istnieje ryzyko powstania maskowatych, sztywnych rysów twarzy, które mogą pogorszyć wygląd pacjenta. Dlatego należy być niezwykle ostrożnym przy wyborze chirurga kosmetycznego. Z kolei metody małoinwazyjne w ogóle nie wymagają użycia skalpela. Eksperci rozróżniają zabiegi, które wygładzają zmarszczki od zewnątrz oraz metody, które wypełniają zmarszczki od wewnątrz. Zabiegi minimalnie inwazyjne są łagodniejsze niż lifting twarzy, ale są też mniej skuteczne i mniej trwałe. Wielu dermatologów oferuje terapie przeciwzmarszczkowe jako indywidualne świadczenia zdrowotne, więc trzeba za nie zapłacić prywatnie. Leczenie zmarszczek od zewnątrz Metody usuwające zmarszczki od zewnątrz są szczególnie przydatne w leczeniu dużych obszarów skóry. Stosowane są do tego różne metody. Peelingi chemiczne: W przeciwieństwie do peelingów czysto kosmetycznych, te docierają do głębszych warstw skóry i dlatego mogą usuwać także wyraźniejsze uszkodzenia. Dermabrazja: Usuwanie górnych warstw skóry poprzez mechaniczne ścieranie za pomocą wirujących szlifierek diamentowych lub stalowych szczotek Medical needling: Wałkowanie skóry za pomocą sterylnego wałka wyposażonego w drobne igły. W odpowiedzi skóra produkuje więcej kolagenu w ramach naturalnego procesu samoleczenia. Zmarszczki laserowe: Usuwanie jeszcze głębszych warstw skóry za pomocą światła lasera. Koblacja: Usuwanie górnych warstw skóry za pomocą fal elektromagnetycznych. Thermage: Podgrzewanie włókien kolagenowych odpowiedzialnych za elastyczność skóry za pomocą fal o częstotliwości radiowej. Kolagen kurczy się, co prowadzi do napinania leczonych obszarów skóry. Źródło: http://www.biotrendy.pl/kategoria-produktu/pielegnacja-skory/anti-aging/
24 lipca 2022, 18:10 do pytania Jak się pozbyć cellulitu?
Jakie zabiegi można stosować w walce z cellulitem? Istnieje wiele dostępnych zabiegów na cellulit. Wśród metod, które są obecnie popularne, znajdują się techniki laserowe, zabiegi ultradźwiękowe, terapie podciśnieniowe oraz masaże tkanki łącznej. Ważne, by wiedzieć: Choć wiele zabiegów może na jakiś czas poprawić wygląd skóry. Jednak wyniki badań dotyczące metod terapii opierają się w większości na seriach przypadków. Oznacza to, że skóra pacjentów była obserwowana tylko przez określony czas i nie dokonano porównań z innymi metodami lub z grupą bez leczenia. Ogólnie rzecz biorąc, dowody naukowe są cienkie: nie ma obecnie ani skutecznego środka, ani sprawdzonej metody, która mogłaby trwale zwalczyć cellulit. Jednak zdrowa dieta i ćwiczenia mogą pomóc w zmniejszeniu widoczności dołeczków. Odżywianie na cellulit U kobiet komórki skóry w pośladkach i udach magazynują więcej tłuszczu. Zwiększa to nacisk na otaczające tkanki i sprawia, że cellulit jest bardziej prawdopodobny. Dodatkowo uwydatniają się również większe poduszeczki tłuszczowe. Utrata wagi jest więc rozsądnym środkiem przeciwko skórce pomarańczowej. Unikaj jednak crash diet, które powodują efekt jo-jo. Lepiej jest zmienić dietę na stałe - ewentualnie pod kierunkiem lekarza lub dietetyka - w połączeniu z programem sportowym. Ogólne zalecenia dietetyczne dotyczą również kobiet z cellulitem: zrównoważona dieta z dużą ilością owoców, warzyw i produktów pełnoziarnistych dostarcza skórze i tkance łącznej wszystkich niezbędnych składników odżywczych. Pomocne może być również spożywanie owoców zawierających witaminę C, takich jak rokitnik, czarne porzeczki, kiwi, pomarańcze i cytryny, ponieważ witamina C bierze udział w budowaniu tkanki łącznej. Również ważne: pij co najmniej dwa litry dziennie. Woda, niesłodzone soki owocowe i herbaty ziołowe to dobre wybory. Sport przeciwko cellulitowi Walka z cellulitem za pomocą ćwiczeń to dobry pomysł. Połączenie ćwiczeń i utraty wagi pomaga uczynić cellulit mniej widocznym. Dzieje się tak dlatego, że to głównie komórki tłuszczowe przeciskają się przez sieć tkanki łącznej i stają się widoczne na zewnątrz. Jeśli stają się mniejsze, skóra wygląda na gładszą. Możesz wybrać trening wytrzymałościowy, który wykonujesz trzy razy w tygodniu przez co najmniej 30, a najlepiej 45 minut. Możesz też zrobić trening siłowy, aby zbudować swoje mięśnie. Ćwicz dwa do trzech razy w tygodniu. Dzięki temu skóra może wydawać się gładsza. Jednak spożywanie dużej ilości zdrowej żywności i ćwiczenia nie są gwarancją, że wygląd będzie całkowicie gładki. Masaże i prysznice naprzemienne Mechaniczna stymulacja tkanek poprzez masaż jest jednym z najstarszych zabiegów na cellulit. Może to poprawić wygląd skóry ze skórką pomarańczową, ale nie ma wysokiej jakości badań, które jednoznacznie potwierdzają jego skuteczność. Masaż szczotką, na przykład rękawicą sizalową, warto spróbować jako działanie towarzyszące lub profilaktyczne. Wygładzają skórę, pobudzają krążenie krwi, zwiększają przepływ limfy i sprawiają, że skóra jest bardziej podatna na działanie kremów. Masuj zawsze lekkimi okrężnymi ruchami od dołu do góry w kierunku serca. Uwaga: Należy pamiętać, aby nie dopuścić do powstania żylaków. Naprzemienne prysznice to dobry trening naczyniowy: najpierw weź ciepły prysznic. Teraz, używając zimnej wody, przeprowadź prysznic przez prawą nogę, przez uda, pośladki i biodra, a następnie przejdź na lewą stronę. Powtórz proces z ciepłą wodą. Ważne: Zawsze kończ pracę z zimną wodą. Naprzemienne prysznice pobudzają krążenie krwi i mogą przyczynić się nieco do zdrowego wyglądu skóry. Nie mają one jednak wpływu na sam cellulit. Kremy antycellulitowe Dostępne są liczne, przeważnie drogie, specjalne produkty do walki ze skórką pomarańczową. Działanie na cellulit jest raczej niewielkie. Badania wykazały, że stosowanie niektórych kremów na cellulit rzeczywiście prowadzi do bardziej zadbanego i gładszego wyglądu skóry, ale nie więcej - ten sam efekt uzyskamy stosując dobry balsam do ciała. Wyjątkiem jest 0,3 proc. retinolu (pochodna witaminy A): Badanie wykazało dowody, że codzienne stosowanie przez sześć miesięcy może promować tworzenie włókien kolagenowych, które są ważne dla jędrnej tkanki łącznej. Dzięki temu poprawił się również wygląd skóry. Aby jednak tak się stało, odpowiednie kremy musiałyby wnikać w podskórną tkankę tłuszczową, na co według obecnego stanu prawnego nie pozwalają konwencjonalne produkty kosmetyczne. Źródło: http://www.biotrendy.pl/kategoria-produktu/pielegnacja-skory/cellulit/
24 lipca 2022, 18:05 do pytania Czy wodę z cytryną można pić na czczo?
Czym dokładnie jest detoks? Na to pytanie nie jest tak łatwo odpowiedzieć. Bo nie ma jednolitej definicji, które to toksyny rzekomo obciążają organizm. Zwolennicy diety detoksykacyjnej głoszą, że toksyczne pozostałości tworzą się w organizmie w wyniku złego odżywiania, np. z użyciem tłuszczu, nikotyny, kawy czy alkoholu. Zanieczyszczenia, stres czy elektrosmog również do tego prowadzą. Mówi się o tak zwanych "żużlach". Jeśli ilość pozostałości staje się tak duża, że odpowiednie narządy, takie jak nerki czy wątroba, nie są już w stanie ich usunąć, dochodzi do zatkania komórek. W rezultacie, osoby dotknięte chorobą czują się zwiotczałe, a ich skóra staje się matowa, tak mówi teoria. Dodatkowo, zgodnie z podejściem do detoksu, dochodzi do zaburzeń snu i metabolizmu, problemów jelitowych czy nawet wypalenia. Dlatego ważne jest odtruwanie dotkniętych chorobą narządów. Eksperci zakładają jednak, że ludzki organizm ma wystarczająco dużo własnych zdolności, aby pozbyć się szkodliwych substancji. Specjalne produkty do detoksu, takie jak herbaty czy tabletki detox, nie są więc konieczne. Niektóre programy detoksykacyjne przewidują procedurę podobną do postu sokowego, w którym osoba poszcząca wypija co najmniej 2,5 litra wody i herbat ziołowych - uzupełnionych o detoks smoothies jako jedyne pożywienie. Inni zakazują tylko pokarmów nadkwasotwórczych, takich jak mięso, sery, słodycze, produkty z białej mąki i alkohol. Albo zalecają picie codziennie jednej lub więcej filiżanek specjalnej herbaty detox. Jeszcze inni pracują z proszkami i plastrami detox. Często dieta detoksykacyjna odpowiada postowi alkalicznemu. Oznacza to, że pomija się pokarmy kwasotwórcze, takie jak mięso, zboża, kawa, alkohol i cukier. Dozwolona jest żywność alkaliczna, taka jak owoce, warzywa, nasiona, orzechy i pestki. Z reguły kuracja detoksykacyjna w domu trwa od jednego do dwóch tygodni. Przygotowanie: Jeśli zdecydujesz się na dietę detoksykacyjną, najlepiej na kilka dni przed rozpoczęciem kuracji detoksykacyjnej zastosować zdrową i alkaliczną dietę. Dzień 1: W tzw. dniu ulgi jedz tylko naturalne, dojrzałe, w miarę możliwości wegetariańskie pokarmy, aby zainicjować proces detoksu. Możliwe jest wspomagające oczyszczanie jelit lewatywami lub solami Epsom. Mówi się też o "oczyszczaniu jelita grubego". Od dnia 1: Następnie zastąpić wszystkie codzienne posiłki z Detox soków lub Detox smoothies. Dzięki temu pobudza trawienie i metabolizm. Dodatkowo pij dużo wody i herbatek ziołowych. Unikaj jednak w tym czasie herbatek przeczyszczających, gdyż zbytnio obciążają organizm. Więcej o detox smoothies dowiesz się tutaj. W czasie kuracji detoksykacyjnej należy również wykonywać masaże, lekką jogę, kąpiele, dużo odpoczynku i płukanie ust olejem. Więcej o poście alkalicznym i diecie alkaliczno-kwasowej dowiesz się tutaj. Typowe diety detoksykacyjne obejmują również następujące warianty: Dieta Master Cleanse: Jest to dieta na czczo, w której w menu znajduje się tylko jeden konkretny koktajl. Składa się z soku z cytryny, syropu klonowego, pieprzu cayenne i wody, dlatego dieta ta nazywana jest również dietą cytrynową, dietą soku cytrynowego lub dietą wody cytrynowej. Dowiedz się więcej o diecie Master Cleanse tutaj. Post sokowy: Post sokowy ma na celu odciążenie metabolizmu i przywrócenie naturalnej równowagi alkalicznej organizmu. Polega ona na wypijaniu do siedmiu szklanek soku owocowego lub warzywnego dziennie. Dowiedz się więcej o poście sokowym tutaj. Dieta raw food: W diecie raw food spożywa się prawie wyłącznie niepodgrzewane, w przeważającej mierze roślinne pokarmy. Dowiedz się więcej o diecie raw food tutaj. Istnieje garść badań klinicznych, które wskazują, że dieta detoksykacyjna pomaga odciążyć wątrobę. Jednak badania dotyczące skuteczności kuracji detoksykacyjnej nie są szczelne ze względu na zastosowane metody i/lub małą liczbę badanych. Nie można jednoznacznie określić, czy detoks ma jakiekolwiek działanie. Z powodu zmiany diety traci się wagę, przynajmniej początkowo. Niektóre programy detoksykacyjne, w których uczestnicy spożywają tylko płyny, obiecują utratę jednego kilograma dziennie. Zasada kuracji detoksykacyjnej jest z zasady łatwa do włączenia w codzienne życie, zwłaszcza jeśli zdecydujemy się na wstępnie skonfigurowany plan detoksykacyjny zawierający pakiet detoksykacyjny. Są one jednak zazwyczaj dość drogie. Raz po raz ludzie, którzy zrobili kurację detox zgłaszają, że czują się lepiej i lżej po tym. Dla osób zdrowych, które chcą zrekompensować sobie drobne grzeszki związane ze stylem życia, nic nie stoi na przeszkodzie, aby spróbować kuracji detoksem. Źródło: http://www.biotrendy.pl/kategoria-produktu/detoksykacja-organizmu/

wyszukiwarka   
popularne pytania   
1
0
0
0
0
0
0
0
0
0
0
0
0
0
0

popularne słowa kluczowe   
kategorie   
Biznes (760)Dom (1027)
Edukacja i szkoła (796)Erotyka i seks (324)
Film (3617)Gry (494)
Hobby (447)Inne (4930)
Komputery i Internet (1040)Kulinaria (238)
Kultura (195)Ludzie (1645)
Miłość i relacje (1291)Moda (379)
Motoryzacja (289)Muzyka i taniec (836)
Podróże (280)Polityka (119)
Praca (465)Prezenty (178)
Rozrywka (476)Sport (314)
Sztuka (65)Taniec (29)
Uroda i styl (697)Zdrowie (834)
Zwierzęta (245)
Pytania: 18077, Odpowiedzi: 327658