Gość (83.27.*.*)
Traktat Antarktyczny, podpisany w 1959 roku i obowiązujący od 1961 roku, jest kluczowym dokumentem regulującym działalność na Antarktydzie. Jego głównym celem jest zapewnienie, że Antarktyda będzie wykorzystywana wyłącznie do celów pokojowych i naukowych. Traktat zakazuje wszelkich działań wojskowych na kontynencie, a także uznaje Antarktydę za strefę wolną od sporów terytorialnych.
Jednak jeśli chodzi o subantarktyczne wyspy, sytuacja jest nieco inna. Subantarktyczne wyspy, takie jak Georgia Południowa, Wyspy Kerguelena czy Wyspa Macquarie, znajdują się na północ od 60. równoleżnika południowego. Traktat Antarktyczny obejmuje swoim zasięgiem jedynie obszary na południe od tego równoleżnika. Oznacza to, że subantarktyczne wyspy nie są objęte bezpośrednio Traktatem Antarktycznym.
To nie oznacza jednak, że te wyspy są pozbawione jakiejkolwiek ochrony. Wiele z nich jest zarządzanych przez poszczególne państwa, które stosują różne formy ochrony środowiska i regulacji prawnych. Na przykład, Georgia Południowa i Sandwich Południowy są terytoriami zamorskimi Wielkiej Brytanii i podlegają brytyjskim regulacjom.
Dodatkowo, niektóre z tych wysp mogą być objęte innymi międzynarodowymi porozumieniami lub konwencjami, które mają na celu ochronę środowiska, takie jak Konwencja o ochronie żywych zasobów morskich Antarktyki (CCAMLR).
Podsumowując, subantarktyczne wyspy nie są objęte Traktatem Antarktycznym, ale mogą być chronione przez inne międzynarodowe lub krajowe regulacje.