Gość (188.146.*.*)
Runmageddon to nazwa, która u wielu osób wywołuje dreszcz emocji, a u innych – szeroki uśmiech na myśl o kolejnej przygodzie. W najprostszych słowach jest to najpopularniejszy w Polsce cykl biegów przeszkodowych (OCR – Obstacle Course Racing). Jednak określenie go mianem zwykłego „biegu” byłoby sporym niedopowiedzeniem. To prawdziwy test charakteru, siły fizycznej i odporności psychicznej, gdzie trasa najeżona jest przeszkodami, które mają sprawdzić granice Twoich możliwości.
W Runmageddonie nie chodzi tylko o to, by jak najszybciej dobiec do mety. Tutaj liczy się walka z samym sobą, pokonywanie lęków (na przykład przed wysokością, ciemnością czy zamkniętymi przestrzeniami) oraz niesamowita współpraca z innymi uczestnikami. Na trasie błoto, woda, ogień i zasieki to codzienność, a pomocna dłoń nieznajomego współbiega jest czymś zupełnie naturalnym.
Jedną z największych zalet Runmageddonu jest to, że organizatorzy przygotowali trasy o różnym stopniu trudności. Dzięki temu w wydarzeniu mogą wziąć udział zarówno osoby, które dopiero zaczynają swoją przygodę ze sportem, jak i profesjonalni atleci. Oto najpopularniejsze formuły:
Oprócz tego istnieją specjalne edycje, takie jak Runmageddon Kids dla dzieci, Junior dla nastolatków oraz Family, gdzie całe rodziny mogą wspólnie pokonywać trasę, ucząc się współpracy od najmłodszych lat.
Przeszkody w Runmageddonie dzielą się na kilka rodzajów. Są przeszkody konstrukcyjne, wymagające siły rąk i techniki (różnego rodzaju drabinki, liny czy ścianki), przeszkody naturalne (stromy podbiegi, rzeki, bagna) oraz przeszkody „mentalne”.
Do najbardziej kultowych należą:
Pierwsza edycja Runmageddonu odbyła się w 2014 roku na warszawskim Służewcu. Wzięło w niej udział kilkuset śmiałków. Dziś w każdym wydarzeniu startują tysiące osób, a marka stała się rozpoznawalna w całej Europie. Co ciekawe, twórcą Runmageddonu jest Jarosław Bieniecki, który sam jest utytułowanym biegaczem i chciał stworzyć coś, co wyrwie ludzi z rutyny zwykłego biegania po asfalcie.
To najczęstszy mit dotyczący biegów przeszkodowych. Oczywiście, dobra kondycja pomaga, ale Runmageddon jest przede wszystkim w głowie. Większość przeszkód w formułach otwartych (nie elitarnych) można pokonać przy pomocy innych osób. Jeśli nie jesteś w stanie czegoś zrobić, zazwyczaj możesz wykonać karę (np. słynne „burpees” lub karne pętle z obciążeniem), choć ambicja większości uczestników nie pozwala im odpuścić.
Przygotowania warto zacząć od ogólnorozwojowych ćwiczeń – podciąganie na drążku, pompki, przysiady i oczywiście bieganie w terenie. Bardzo ważne jest też odpowiednie obuwie z agresywnym bieżnikiem, który nie ślizga się w błocie.
Ludzie wracają na Runmageddon z powodu endorfin i poczucia wspólnoty. Na trasie nie ma podziałów na prezesów firm, studentów czy mechaników – wszyscy są tak samo brudni, zmęczeni i tak samo szczęśliwi po przekroczeniu linii mety. To doskonały sposób na odstresowanie się, wyrzucenie z siebie negatywnych emocji i udowodnienie sobie, że „niemożliwe” to tylko słowo.
Zdobycie medalu Runmageddonu, a dla najbardziej wytrwałych – statuetki Weterana (za ukończenie Rekruta, Classica i Hardcore’a w jednym sezonie) lub Korony Runmageddonu (za starty w czterech różnych stronach Polski), to powód do ogromnej dumy i pamiątka na całe życie.