Gość (83.4.*.*)
Adresy IPv6 na pierwszy rzut oka mogą przerażać swoją długością. Składają się z 128 bitów zapisanych w formacie szesnastkowym, co daje nam osiem grup po cztery znaki oddzielone dwukropkami. Na szczęście twórcy protokołu przewidzieli, że nikt nie chce wpisywać tak długich ciągów znaków ręcznie, i wprowadzili dwie proste zasady skracania. Dzięki nim Twój adres 2001:0db8:0000:0000:000c:000d:0000:0000 stanie się znacznie bardziej czytelny.
Pierwszym krokiem do uproszczenia zapisu jest pozbycie się zer, które znajdują się na początku każdej z ośmiu sekcji (tzw. hekstetów). Jeśli sekcja składa się z samych zer, zostawiamy tylko jedno zero.
Zastosujmy to do Twojego adresu krok po kroku:
2001 – zostaje bez zmian.0db8 – usuwamy wiodące zero, zostaje db8.0000 – usuwamy trzy zera, zostaje 0.0000 – usuwamy trzy zera, zostaje 0.000c – usuwamy trzy zera, zostaje c.000d – usuwamy trzy zera, zostaje d.0000 – usuwamy trzy zera, zostaje 0.0000 – usuwamy trzy zera, zostaje 0.Po tym kroku nasz adres wygląda tak: 2001:db8:0:0:c:d:0:0.
Druga zasada pozwala na jeszcze większą kompresję. Możemy zastąpić jedną lub więcej następujących po sobie grup samych zer symbolem podwójnego dwukropka ::. Jest jednak jeden bardzo ważny haczyk: tę operację można wykonać tylko raz w całym adresie. Gdybyśmy zrobili to dwa razy, urządzenie sieciowe nie wiedziałoby, ile zer "ukryliśmy" w którym miejscu.
W Twoim adresie mamy dwie pary zer: w środku (:0:0:) oraz na końcu (:0:0). Mamy więc dwie poprawne możliwości skrócenia:
2001:db8::c:d:0:02001:db8:0:0:c:d::Zgodnie z ogólnymi zaleceniami (RFC 5952), jeśli mamy dwie sekwencje zer o tej samej długości, zazwyczaj skraca się tę pierwszą od lewej. Dlatego najbardziej profesjonalnym i najczęściej spotykanym zapisem będzie:
Wynik końcowy: 2001:db8::c:d:0:0
Możesz się zastanawiać, po co nam w ogóle tak skomplikowane adresy. Odpowiedź jest prosta: w starym systemie IPv4 (np. 192.168.1.1) skończyły się wolne numery. IPv4 oferuje około 4,3 miliarda adresów, co przy dzisiejszej liczbie smartfonów, laptopów i urządzeń IoT jest kroplą w morzu potrzeb.
IPv6 oferuje ich aż 340 undecylionów (to liczba z 36 zerami!). Taka pula wystarczy, aby każdemu atomowi na powierzchni Ziemi przypisać osobny adres IP i wciąż mieć ogromny zapas.
W IPv4 adresem wskazującym na Twój własny komputer (localhost) jest 127.0.0.1. W IPv6 jego pełna forma to 0000:0000:0000:0000:0000:0000:0000:0001. Stosując zasady, o których wspomniałem wyżej, adres ten skraca się do niezwykle prostej formy: ::1. To świetny przykład na to, jak potężne są zasady kompresji w tym protokole!