Gość (5.172.*.*)
To pytanie dotyka samego serca informatyki i elektroniki cyfrowej! Czy system dwójkowy (binarny) jest najlepszy? Odpowiedź brzmi: tak, jest najlepszy dla obecnej technologii maszyn cyfrowych, ale to "najlepszy" jest ściśle związane z fizycznymi ograniczeniami i możliwościami elektroniki.
System dwójkowy, oparty na zaledwie dwóch cyfrach (0 i 1), stał się fundamentem całego cyfrowego świata z kilku bardzo pragmatycznych powodów.
Klucz do zrozumienia leży w sposobie, w jaki maszyny cyfrowe przechowują i przetwarzają informacje. Opierają się one na tranzystorach, które działają jak miniaturowe przełączniki.
System dwójkowy jest idealnie dopasowany do podstawowej zasady działania elektroniki cyfrowej. Bit (Binary Digit) reprezentuje jeden z dwóch stanów logicznych:
Reprezentowanie tylko dwóch stanów za pomocą tranzystorów jest niezwykle proste i tanie. Wystarczy, że układ rozróżnia dwa poziomy napięcia, co jest znacznie łatwiejsze niż próba rozróżnienia na przykład dziesięciu różnych poziomów napięcia, które byłyby konieczne w systemie dziesiętnym.
Prostota binarnej reprezentacji zapewnia maszynom cyfrowym ogromną odporność na zakłócenia, czyli tzw. szum.
Wyobraź sobie, że musisz rozróżnić dziesięć sygnałów (od 0 do 9) na kablu. Nawet niewielkie wahania napięcia, spowodowane zakłóceniami zewnętrznymi (pola elektromagnetyczne) lub wewnętrznymi (niedokładność układów), mogłyby sprawić, że sygnał oznaczający "2" zostałby błędnie zinterpretowany jako "3" lub "1".
W systemie binarnym margines błędu jest ogromny. Sygnał jest albo wyraźnie "wysoki" (1), albo wyraźnie "niski" (0). Nawet jeśli szum nieco zniekształci sygnał, nadal łatwo jest go odróżnić od drugiego stanu, co gwarantuje precyzję i niezawodność przetwarzania danych.
Cała matematyka i logika komputerów opiera się na algebrze Boole’a, która z natury jest dwuwartościowa (prawda/fałsz).
Operacje logiczne, takie jak AND, OR, NOT, są bezpośrednio i efektywnie realizowane za pomocą bramek logicznych zbudowanych z tranzystorów, które operują na zerach i jedynkach. Ta fundamentalna zgodność sprawia, że system dwójkowy jest niezwykle wydajny w wykonywaniu obliczeń.
Chociaż system dwójkowy jest dominujący, nie jest to jedyna możliwość.
Pierwsze komputery, takie jak ENIAC, początkowo używały systemu dziesiętnego. Jednak, jak wspomniano, implementacja dziesięciu różnych stanów w elektronice jest znacznie bardziej złożona, kosztowna i podatna na błędy, dlatego ostatecznie technologia poszła w kierunku binarnej prostoty.
Istnieją argumenty matematyczne (choć nie są one powszechnie akceptowane) sugerujące, że komputery oparte na systemie trójkowym (używające cyfr np. 0, 1, 2 lub -1, 0, 1) mogłyby być teoretycznie bardziej wydajne (tańsze) pod względem sprzętowym.
Ciekawostka: W dawnym Związku Radzieckim zbudowano nawet kilka eksperymentalnych komputerów trójkowych, które działały całkiem dobrze.
Jednak system binarny zyskał tak ogromną przewagę w rozwoju technologicznym i inwestycjach (Intel i inne firmy), że zmiana na system trójkowy wymagałaby bilionowych nakładów na badania, rozwój i przeprojektowanie całego ekosystemu oprogramowania. Z ekonomicznego i praktycznego punktu widzenia, system dwójkowy jest zbyt głęboko zakorzeniony, aby go zastąpić.
System dwójkowy jest najlepszy dla maszyn cyfrowych, ponieważ:
To połączenie prostoty, niezawodności i efektywności sprawia, że system binarny jest bezkonkurencyjny w świecie współczesnej elektroniki cyfrowej.