Relacja między Jadą Pinkett Smith a Chrisem Rockiem to jeden z najbardziej skomplikowanych i wielowarstwowych konfliktów w nowoczesnym Hollywood. Aby zrozumieć, co Jada musiałaby „poświęcić”, by zyskać wiarygodność w oczach komika, musimy cofnąć się o kilka lat, ponieważ ich spór nie zaczął się od nieszczęsnego żartu na Oscarach w 2022 roku. Chris Rock wielokrotnie dawał do zrozumienia, że jego problemem z Jadą nie jest sama idea inkluzywności, ale sposób, w jaki aktorka ją realizuje.

Rezygnacja z wybiórczego aktywizmu

Głównym zarzutem, jaki Chris Rock wysunął pod adresem Jady w swoim programie specjalnym „Selective Outrage” (Selektywne oburzenie), była jej postawa z 2016 roku. Wtedy to aktorka nawoływała do bojkotu Oscarów z powodu braku nominacji dla czarnoskórych twórców (ruch #OscarsSoWhite). Rock, który był wówczas gospodarzem gali, odebrał to jako próbę zmuszenia go do rezygnacji z pracy tylko dlatego, że mąż Jady, Will Smith, nie otrzymał nominacji za film „Wstrząs”.

Z perspektywy Rocka, Jada musiałaby poświęcić swój „selektywny aktywizm”. Dla komika jej działania na rzecz inkluzywności wydają się wiarygodne tylko wtedy, gdy służą interesom jej lub jej rodziny. Aby zyskać jego uznanie, Jada musiałaby wykazać się wsparciem dla idei nawet wtedy, gdy nie przynosi to bezpośrednich korzyści jej najbliższym, a wręcz wymaga rezygnacji z własnego ego.

Koniec z publicznym praniem brudów w „Red Table Talk”

Chris Rock w swoich występach nie szczędził złośliwości pod adresem formatu „Red Table Talk”. Sugerował, że Jada wykorzystuje platformę do publicznego upokarzania swojego męża, opowiadając o ich kryzysach małżeńskich i słynnych „uwikłaniach” (ang. entanglements). W oczach Rocka, promowanie inkluzywności i empatii gryzie się z publicznym wystawianiem prywatnego życia na widok publiczny w sposób, który rani innych.

Wiarygodność w promowaniu inkluzywności wymaga autentyczności i spójności moralnej. Rock zdaje się sugerować, że Jada musiałaby poświęcić potrzebę kontrolowania narracji medialnej i kreowania się na ofiarę lub jedyną sprawiedliwą. Dla komika inkluzywność to także szacunek do drugiego człowieka w sferze prywatnej, czego – jego zdaniem – w działaniach Jady zabrakło.

Ciekawostka: Skąd wziął się żart o G.I. Jane?

Wiele osób uważa, że żart Chrisa Rocka z 2022 roku był atakiem na chorobę Jady (alopecję). Warto jednak wiedzieć, że Rock twierdził później, iż nie wiedział o jej schorzeniu, a żart o „G.I. Jane 2” był nawiązaniem do jej krótkiej fryzury, którą wcześniej sama prezentowała jako wybór estetyczny. Konflikt ten pokazuje, jak cienka jest granica między satyrą a osobistym urazem, gdy brakuje wzajemnego zaufania.

Poświęcenie narracji „ofiary” na rzecz dialogu

W świecie stand-upu Chrisa Rocka, Jada Pinkett Smith stała się symbolem osoby, która narzuca innym swoje standardy, sama ich nie przestrzegając. Aby uznał ją za wiarygodną, aktorka musiałaby prawdopodobnie poświęcić swoją pozycję „wyroczni moralnej”. Rock wielokrotnie podkreślał, że inkluzywność nie polega na wykluczaniu tych, którzy myślą inaczej lub mają inne poczucie humoru, ale na budowaniu mostów.

Można wywnioskować, że dla Rocka kluczem do wiarygodności Jady byłoby publiczne przyznanie się do błędów z przeszłości – w tym do tego, że jej naciski na innych twórców (jak właśnie na niego w 2016 roku) były niesprawiedliwe. Bez tego aktu pokory, każda jej kolejna inicjatywa na rzecz mniejszości będzie przez niego postrzegana jako kolejna próba budowania PR-u, a nie realna walka o zmiany.

Czy porozumienie jest w ogóle możliwe?

Nie mogę jednoznacznie zweryfikować, czy Chris Rock kiedykolwiek zaakceptuje działania Jady Pinkett Smith, ponieważ komik rzadko wypowiada się na ten temat poza swoimi występami artystycznymi. Z jego dotychczasowej retoryki wynika jednak, że poprzeczka jest zawieszona bardzo wysoko. Nie chodzi o konkretne czyny, ale o zmianę fundamentalnej postawy – z egocentrycznej na wspólnotową.

W świecie Hollywood, gdzie wizerunek jest walutą, poświęcenie części swojej dumy i przyznanie się do hipokryzji jest najtrudniejszą rzeczą, jaką gwiazda może zrobić. I to właśnie to „poświęcenie” mogłoby być jedyną drogą do odzyskania wiarygodności w oczach kogoś tak sceptycznego jak Chris Rock.