Gość (83.4.*.*)
Świat protokołu IPv6 może na początku wydawać się skomplikowany, zwłaszcza gdy w grę wchodzą prefiksy i zapisy binarne. Jednak zrozumienie zakresu fc00::/7 jest kluczowe dla każdego, kto zajmuje się sieciami, ponieważ dotyczy on specyficznej grupy adresów zwanych Unique Local Addresses (ULA). Aby dowiedzieć się, jaki dokładnie zakres obejmuje ten prefiks, musimy zajrzeć "pod maskę" zapisu szesnastkowego i zamienić go na system binarny.
W protokole IPv6 adresy zapisujemy w systemie szesnastkowym (hex), ale routery i urządzenia sieciowe operują na bitach. Prefiks /7 mówi nam, że pierwsze 7 bitów adresu jest stałych i niezmiennych.
Krok 1: Zamiana "fc" na system binarny
Pierwsze dwa znaki w adresie fc00:: to f oraz c. W systemie szesnastkowym odpowiadają one następującym wartościom binarnym:
f = 1111c = 1100Zatem początek adresu (fc) w postaci binarnej wygląda tak: 1111 1100.
Krok 2: Zastosowanie maski /7
Zgodnie z zapisem /7, blokujemy pierwsze siedem bitów. Policzmy je:
1 1 1 1 1 1 0 | X
Siódmy bit to 0. Ósmy bit (oznaczony jako X) jest już poza maską, co oznacza, że może przyjąć dwie wartości: 0 lub 1.
Krok 3: Wyznaczenie możliwych wartości pierwszego bajtu
0: otrzymujemy 1111 1100, co w systemie szesnastkowym daje nam fc.1: otrzymujemy 1111 1101, co w systemie szesnastkowym daje nam fd.To oznacza, że prefiks /7 obejmuje wszystkie adresy, które zaczynają się od fc oraz te, które zaczynają się od fd.
Biorąc pod uwagę powyższe obliczenia, zakres adresów IPv6 dla prefiksu fc00::/7 rozciąga się:
fc00:0000:0000:0000:0000:0000:0000:0000fdff:ffff:ffff:ffff:ffff:ffff:ffff:ffffW skróconym zapisie IPv6 zakres ten określamy jako:
fc00:: do fdff:ffff:ffff:ffff:ffff:ffff:ffff:ffff.
Zakres fc00::/7 został zdefiniowany w dokumencie RFC 4193 i służy do adresacji lokalnej (Unique Local Unicast Addresses). Można je porównać do prywatnych adresów IPv4, takich jak popularne 192.168.x.x. Są one przeznaczone do użytku wewnątrz organizacji lub sieci domowych i nie są rutowalne w publicznym internecie.
Warto jednak wiedzieć o pewnym istotnym podziale wewnątrz tego zakresu:
fd).Choć adresy ULA są "prywatne", standard RFC 4193 zaleca generowanie losowego 40-bitowego identyfikatora globalnego po prefiksie fd. Ma to na celu zminimalizowanie ryzyka kolizji adresów w przypadku, gdyby dwie firmy korzystające z IPv6 zdecydowały się kiedyś połączyć swoje sieci (np. w wyniku fuzji). Dzięki temu prawdopodobieństwo, że obie sieci używają tych samych adresów, jest bliskie zeru!