Gość (37.30.*.*)
To pytanie dotyczy fascynującego, choć dziś już w dużej mierze historycznego, aspektu polskiej antroponimii, czyli nauki o nazwach osobowych. W tradycji polskiej nazwiska męskie miały specjalne formy dla żon (odmężowskie) i córek (odojcowskie), które wyrażały ich stan cywilny i relację rodzinną.
W przypadku nazwiska Kowalski, które jest nazwiskiem przymiotnikowym (kończy się na -ski), sprawa jest dziś bardzo prosta, choć historycznie istniały pewne warianty.
Współcześnie, w języku urzędowym i powszechnym, forma nazwiska Kowalski dla kobiety (zarówno żony, jak i córki) jest jedna:
Nazwiska przymiotnikowe, takie jak Kowalski, Wiśniewski, Zieliński, tworzą formę żeńską poprzez zmianę końcówki -ski na -ska. Ta forma jest obecnie uniwersalna i stosuje się ją niezależnie od stanu cywilnego kobiety.
Choć dzisiaj używamy formy Kowalska dla wszystkich kobiet noszących to nazwisko, warto wiedzieć, skąd wzięły się terminy „odmałżeńska” i „odojcowska”, ponieważ odzwierciedlają one dawne zwyczaje językowe.
Dawniej, forma nazwiska dla żony była tworzona za pomocą przyrostka -owa (dla nazwisk rzeczownikowych, np. Nowak – Nowakowa) lub po prostu przez zastosowanie formy przymiotnikowej (dla nazwisk przymiotnikowych).
Forma odojcowska, przeznaczona dla niezamężnej córki, była tradycyjnie tworzona za pomocą przyrostków -ówna lub -anka.
Proces tworzenia odrębnych nazwisk dla żon i córek nie jest już żywy, ponieważ współczesne kobiety nie chcą, aby ich nazwisko było postrzegane wyłącznie przez pryzmat męża czy ojca.
Obecnie, w dokumentach i w życiu codziennym, żona pana Kowalskiego to pani Kowalska, a jego córka to również panna Kowalska. Ta forma jest neutralna i nie niesie ze sobą dodatkowego nacechowania stylistycznego, które często towarzyszy tradycyjnym formom na -owa czy -ówna (które bywają potoczne).
Podsumowując, jeśli chcesz użyć poprawnej i aktualnej formy nazwiska Kowalski dla kobiety, niezależnie od jej stanu cywilnego, zawsze używaj formy Kowalska.