Pogoń za rekordami prędkości to fascynująca historia ludzkiej ambicji, inżynieryjnego geniuszu i walki z prawami fizyki. Jeśli interesujesz się motoryzacją w jej najbardziej ekstremalnym wydaniu, na pewno obiły Ci się o uszy nazwy Bloodhound SSC i Bloodhound LSR. Choć na pierwszy rzut oka mogą wydawać się tym samym pojazdem, w rzeczywistości reprezentują dwa różne etapy tego samego projektu – etap wielkich marzeń oraz etap twardej, biznesowej rzeczywistości.

Od SSC do LSR: Skąd ta zmiana?

Główna różnica między Bloodhound SSC a Bloodhound LSR nie tkwi w samej konstrukcji ramy czy kół, ale w strukturze właścicielskiej, finansowaniu i strategii operacyjnej. Bloodhound SSC (SuperSonic Car) to pierwotna wersja projektu, zainicjowana w 2008 roku przez Richarda Noble’a i Andy’ego Greena – ludzi, którzy już wcześniej bili rekordy prędkości. Ich celem było nie tylko pobicie istniejącego rekordu (763 mph), ale przekroczenie magicznej bariery 1000 mph (ok. 1609 km/h).

Niestety, ambitny projekt napotkał ogromne problemy finansowe, co doprowadziło do bankructwa firmy w 2018 roku. Wtedy na scenę wkroczył przedsiębiorca Ian Warhurst, który wykupił aktywa i uratował pojazd przed trafieniem do muzeum lub na złom. Wraz z nowym właścicielem przyszła nowa nazwa: Bloodhound LSR (Land Speed Record). Zmiana ta symbolizowała nowe podejście – bardziej skoncentrowane na etapowym osiąganiu celów i realnym zarządzaniu budżetem.

Wizualne różnice i nowe barwy

Najłatwiejszym sposobem na odróżnienie obu wersji jest ich wygląd zewnętrzny. Bloodhound SSC kojarzony jest przede wszystkim z charakterystycznym, niebiesko-pomarańczowym malowaniem, które przez lata gościło na renderach i podczas prezentacji statycznych. Były to barwy nawiązujące do tradycyjnych sponsorów i pierwotnej wizji zespołu.

Kiedy projekt przekształcił się w Bloodhound LSR, pojazd zyskał zupełnie nową szatę graficzną. Dominującym kolorem stała się biel z czerwonymi akcentami. Nie była to tylko zmiana estetyczna – czysta, biała powierzchnia kadłuba została przygotowana specjalnie po to, by łatwiej było nanosić logotypy nowych sponsorów, których projekt desperacko potrzebował do sfinansowania kolejnych etapów testów.

Strategia bicia rekordu: Marzenia vs. Realizm

Bloodhound SSC od początku był promowany jako maszyna do przekroczenia 1000 mph. Cała kampania marketingowa i edukacyjna opierała się na tej imponującej liczbie. Jednak podejście to okazało się niezwykle kosztowne i trudne do zrealizowania za jednym zamachem.

Bloodhound LSR przyjął inną taktykę. Zespół pod wodzą Warhursta zdecydował się na metodę małych kroków. Zamiast od razu celować w 1000 mph, skupiono się na:

• Przeprowadzeniu testów wysokiej prędkości w RPA (Hakskeen Pan).
• Pobiciu obecnego rekordu świata (należącego do Thrust SSC).
• Dopiero w dalszej perspektywie, po zebraniu danych i funduszy, ataku na barierę 1000 mph.

W 2019 roku Bloodhound LSR odniósł ogromny sukces, osiągając prędkość 628 mph (1010 km/h) podczas testów na pustyni. Był to kluczowy moment, który udowodnił, że aerodynamika pojazdu i silnik odrzutowy działają bez zarzutu.

Techniczne serce maszyny

Pod względem technicznym Bloodhound LSR to ewolucja SSC. Sercem pojazdu pozostaje silnik odrzutowy Eurojet EJ200 (używany w myśliwcach Eurofighter Typhoon). To on odpowiada za rozpędzenie maszyny do prędkości około 300-400 mph.

Kluczową różnicą w planach technicznych była kwestia napędu rakietowego. W wersji SSC planowano użycie silnika rakietowego zasilanego przez pompę napędzaną silnikiem V8 z Jaguara. W nowszych fazach LSR rozważano przejście na bardziej nowoczesne i ekologiczne rozwiązania, w tym napędy oparte na nadtlenku wodoru o wysokim stężeniu (HTP), co miało uprościć konstrukcję i zwiększyć bezpieczeństwo.

Ciekawostka: Dlaczego koła nie mają opon?

Przy prędkościach rzędu 1000 km/h żadna gumowa opona by nie przetrwała – siła odśrodkowa po prostu rozerwałaby ją na strzępy. Dlatego Bloodhound porusza się na specjalnych felgach wykonanych z litego aluminium. Każde z kół waży około 95 kg i przy maksymalnej prędkości obraca się 10 200 razy na minutę!

Jaki jest status projektu dzisiaj?

Obecnie projekt Bloodhound LSR znajduje się w fazie poszukiwania inwestora strategicznego. Ian Warhurst, po udanych testach w RPA, ogłosił, że doprowadził projekt do momentu, w którym technologia jest sprawdzona i gotowa na bicie rekordu, ale dalsze prace wymagają ogromnych nakładów finansowych, których on sam nie chce już w całości pokrywać.

Warto zaznaczyć, że choć nazwa się zmieniła, cel pozostaje ten sam: przesunięcie granic fizyki i zainspirowanie kolejnych pokoleń inżynierów. Bloodhound LSR to obecnie najbardziej zaawansowany "samochód" na świecie, czekający w garażu na swoją szansę, by stać się najszybszym obiektem, jaki kiedykolwiek poruszał się po ziemi.

Podsumowanie różnic w pigułce:

• Właściciel: SSC był projektem Noble'a i Greena; LSR należy do Iana Warhursta (Grafton LSR Ltd).
• Kolory: SSC to niebieski i pomarańczowy; LSR to głównie biel i czerwień.
• Cel: SSC celował od razu w 1000 mph; LSR stawia na etapowe bicie rekordu.
• Status: SSC zakończył działalność bankructwem; LSR jest aktywnym projektem czekającym na finansowanie finałowego etapu.