Jakie masz pytanie?

lub

Jakie zachowania polegające na wypominaniu zdrady małżeńskiej są niezgodne z prawem?

naruszenie dóbr osobistych znęcanie psychiczne w małżeństwie konsekwencje uporczywego nękania
avatar

Gość (83.4.*.*)



Odpowiedź:

Zdrada małżeńska to jedno z najtrudniejszych doświadczeń w relacji, które wywołuje lawinę skrajnych emocji – od wściekłości po głęboki smutek. Choć osoba zdradzona ma pełne prawo czuć się zraniona, polskie prawo wyznacza wyraźne granice tego, w jaki sposób można wyrażać swój żal i pretensje. Wypominanie niewierności, jeśli przybierze formę uporczywego nękania, upokarzania czy agresji, może przestać być traktowane jako „usprawiedliwiona reakcja emocjonalna” i stać się czynem zabronionym.

Kiedy wypominanie staje się znęcaniem psychicznym?

W polskim systemie prawnym kluczowym przepisem w kontekście relacji domowych jest art. 207 Kodeksu karnego, który dotyczy znęcania się nad osobą najbliższą. Choć zdrada jest bolesna, nie daje ona „licencji” na wielomiesięczne lub wieloletnie torturowanie psychiczne partnera. Jeśli wypominanie zdrady zmienia się w systematyczne poniżanie, wyzywanie, kontrolowanie każdego kroku, ograniczanie kontaktów z ludźmi czy budzenie w partnerze poczucia zagrożenia, może zostać uznane za przestępstwo.

Sądy biorą pod uwagę intensywność i czas trwania takich zachowań. Jednorazowa awantura po odkryciu romansu zazwyczaj nie wyczerpuje znamion przestępstwa, ale codzienne, wielogodzinne sesje oskarżeń, które mają na celu „złamanie” psychiczne drugiej osoby, są już traktowane bardzo poważnie.

Uporczywe nękanie, czyli stalking w małżeństwie

Kolejną granicą, którą łatwo przekroczyć w emocjach, jest art. 190a Kodeksu karnego, czyli stalking. Jeśli osoba zdradzona zaczyna zasypywać partnera setkami wiadomości, śledzić go, instalować w jego telefonie oprogramowanie szpiegowskie lub nachodzić go w miejscu pracy, by „przypomnieć mu o jego winie”, ryzykuje zarzut uporczywego nękania.

Prawo chroni prywatność każdego obywatela, nawet tego, który dopuścił się zdrady. Jeśli takie zachowania wzbudzają u drugiej osoby uzasadnione poczucie zagrożenia lub istotnie naruszają jej prywatność, sprawca (mimo że wcześniej był ofiarą zdrady) może ponieść konsekwencje karne.

Naruszenie dóbr osobistych i zniesławienie

Częstą reakcją na zdradę jest chęć „wykrzyczenia prawdy światu”. Wypominanie zdrady publicznie – na portalach społecznościowych, w rozmowach z pracodawcą partnera czy wśród wspólnych znajomych – może skończyć się sprawą o zniesławienie (art. 212 KK) lub naruszenie dóbr osobistych (art. 23 i 24 Kodeksu cywilnego).

Nawet jeśli zdrada faktycznie miała miejsce, publiczne rozgłaszanie informacji o życiu prywatnym i intymnym innej osoby w celu jej poniżenia jest niezgodne z prawem. Ofiara zdrady może zostać pozwana o odszkodowanie lub zadośćuczynienie, jeśli jej działania doprowadziły np. do utraty pracy przez niewiernego małżonka lub zniszczenia jego reputacji w środowisku lokalnym.

Ciekawostka: Czy można pozwać kochanka lub kochankę?

W polskim prawie nie istnieje możliwość domagania się odszkodowania bezpośrednio od osoby, z którą współmałżonek dopuścił się zdrady. Odpowiedzialność za złamanie przysięgi małżeńskiej spoczywa wyłącznie na małżonku. Próby „wypominania” zdrady osobie trzeciej poprzez nękanie jej telefonami czy nachodzenie w domu również mogą zostać uznane za stalking.

Wypominanie zdrady a sprawa rozwodowa

W procesie o rozwód z orzeczeniem o winie zdrada jest jednym z najsilniejszych argumentów. Warto jednak wiedzieć, że uporczywe, agresywne wypominanie niewierności może obrócić się przeciwko osobie zdradzonej. Sąd może uznać, że zachowanie małżonka, który w sposób drastyczny mścił się za zdradę, również przyczyniło się do ostatecznego i trwałego rozkładu pożycia.

W skrajnych przypadkach dochodzi do tzw. winy obopólnej. Jeśli jeden małżonek zdradził, a drugi w odpowiedzi zaczął stosować przemoc psychiczną lub fizyczną, sąd może orzec, że obie strony są winne rozpadu małżeństwa.

Gdzie szukać pomocy?

Jeśli emocje po zdradzie są tak silne, że prowadzą do zachowań agresywnych, warto rozważyć pomoc terapeutyczną zamiast działań na własną rękę, które mogą mieć skutki prawne. Z kolei osoba, która stała się obiektem nękania lub znęcania pod pretekstem „kary za zdradę”, ma prawo zgłosić sprawę na policję lub założyć Niebieską Kartę. Prawo do ochrony przed przemocą jest niezależne od tego, czy ktoś zachował się lojalnie w związku, czy nie.

Podziel się z innymi: