Bieg masowy to bez wątpienia jedna z najbardziej widowiskowych i emocjonujących konkurencji w całym biathlonie. Podczas gdy w sprincie czy biegu indywidualnym zawodnicy ruszają na trasę w odstępach czasowych, tutaj mamy do czynienia z bezpośrednią walką „ramię w ramię”. To sprawia, że od pierwszych metrów aż do samej mety kibice mogą śledzić realną sytuację w stawce bez konieczności zerkania na wirtualne czasy i przeliczniki.

Elitarne grono uczestników

W przeciwieństwie do innych biegów, w których na starcie może pojawić się nawet setka biathlonistów, bieg masowy jest zarezerwowany wyłącznie dla najlepszych. Na starcie staje tylko 30 zawodników. Zasady kwalifikacji są rygorystyczne: zazwyczaj prawo startu ma czołowa "25" klasyfikacji generalnej Pucharu Świata oraz 5 zawodników, którzy najlepiej spisali się w pozostałych biegach podczas danego weekendu zawodów.

Taki system sprawia, że w biegu masowym nie ma przypadkowych osób. To starcie gigantów, w którym każdy błąd na strzelnicy może kosztować utratę wielu pozycji, a poziom rywalizacji jest niezwykle wyrównany.

Dystans i struktura biegu

Bieg masowy różni się długością trasy w zależności od płci zawodników:

• Mężczyźni: mają do pokonania 15 kilometrów (5 pętli po 3 km).
• Kobiety: rywalizują na dystansie 12,5 kilometra (5 pętli po 2,5 km).

Pomiędzy pętlami zawodnicy odwiedzają strzelnicę cztery razy. To właśnie tam najczęściej rozstrzygają się losy zwycięstwa. Każde pudło oznacza konieczność przebiegnięcia karnej rundy o długości 150 metrów, co zajmuje około 20-25 sekund. W biegu masowym nie ma taryfy ulgowej – niecelny strzał natychmiast wyrzuca zawodnika z grupy liderów.

Strzelnica – serce rywalizacji

W biegu masowym obowiązuje konkretna kolejność strzelań:

1. Pierwsze strzelanie: pozycja leżąca.
2. Drugie strzelanie: pozycja leżąca.
3. Trzecie strzelanie: pozycja stojąca.
4. Czwarte strzelanie: pozycja stojąca.

Ciekawostką jest sposób zajmowania stanowisk na strzelnicy. Podczas pierwszego strzelania zawodnicy zajmują tarcze zgodnie z numerami startowymi (lider klasyfikacji staje na stanowisku nr 1, wicelider na nr 2 itd.). Jednak przy kolejnych wizytach na strzelnicy biathloniści zajmują stanowiska według kolejności przybiegnięcia na stadion. Oznacza to, że lider wyścigu zawsze wybiera pierwsze wolne stanowisko, co daje mu psychologiczną przewagę i pozwala kontrolować to, co robią goniący go rywale.

Taktyka i psychologia biegu

Bieg masowy to nie tylko test wydolności i celności, ale przede wszystkim gra psychologiczna. Zawodnicy biegną w grupie, co pozwala na tzw. draftowanie, czyli jazdę w cieniu aerodynamicznym za plecami rywala, oszczędzając tym samym siły.

Kluczowym momentem jest zazwyczaj ostatnie strzelanie w pozycji stojącej. To wtedy presja jest największa. Widok rywala, który obok nas strzela bezbłędnie i rusza w stronę mety, potrafi sparaliżować nawet najbardziej doświadczonych zawodników. Często zdarza się, że liderzy, którzy prowadzili przez cały wyścig, "pękają" na ostatnim strzelaniu, otwierając drogę do podium zawodnikom z dalszych pozycji.

Czy wiesz, że...?

• Bieg masowy jest stosunkowo młodą konkurencją w programie olimpijskim – zadebiutował dopiero w 2006 roku podczas Igrzysk w Turynie.
• W biathlonie istnieje również format "Mass Start 60", w którym startuje 60 zawodników, ale jest on rzadziej spotykany w zawodach najwyższej rangi i ma nieco inną strukturę strzelań, aby uniknąć tłoku na strzelnicy.
• Najbardziej utytułowani biathloniści potrafią przebiec karną rundę w mniej niż 22 sekundy, co sprawia, że przy jednym błędzie są w stanie szybko odrobić stratę do bezbłędnych, ale wolniejszych biegaczy.

Bieg masowy to kwintesencja biathlonu – połączenie niesamowitego wysiłku fizycznego z lodowatym spokojem na strzelnicy, a wszystko to w bezpośrednim kontakcie z przeciwnikiem. To właśnie te emocje sprawiają, że trybuny podczas "masówek" zawsze pękają w szwach.