Gość (37.30.*.*)
Wybór tak specyficznego modelu żywienia, łączącego surowy weganizm (raw veganism), post przerywany oraz rygorystyczną selekcję produktów, to wyzwanie, które z perspektywy medycznej i dietetycznej budzi zarówno entuzjazm, jak i pewne obawy. Taka dieta jest niezwykle bogata w antyoksydanty, błonnik i witaminy, ale jej restrykcyjność wymaga ogromnej wiedzy i uważności, aby nie doprowadzić do niedoborów, które mogą ujawnić się dopiero po kilku miesiącach.
Lekarz internista patrząc na taki model żywienia, w pierwszej kolejności zwróci uwagę na parametry krwi oraz funkcjonowanie układu pokarmowego. Eliminacja przetworzonego cukru oraz wprowadzenie godziny aktywności fizycznej dziennie to absolutny fundament profilaktyki chorób cywilizacyjnych, takich jak cukrzyca typu 2 czy nadciśnienie. System okna żywieniowego 18/6 (Intermittent Fasting) sprzyja procesom autofagii, czyli „sprzątania” komórkowego, co może poprawiać wrażliwość na insulinę.
Jednak lekarz dostrzeże też zagrożenia. Dieta oparta wyłącznie na produktach roślinnych poddawanych obróbce do 42°C niesie wysokie ryzyko niedoboru witaminy B12, której nie znajdziemy w produktach roślinnych w przyswajalnej formie. Konieczna jest tu stała suplementacja. Kolejną kwestią jest żelazo niehemowe (roślinne), które wchłania się znacznie trudniej niż to pochodzenia zwierzęcego. Internista prawdopodobnie zaleci regularne badania ferrytyny, poziomu witaminy D3 oraz profilu tarczycowego, gdyż niektóre surowe warzywa krzyżowe (kapusta, brokuły) zawierają goitrogeny, które w nadmiarze mogą zaburzać pracę tarczycy, jeśli nie są poddane obróbce termicznej.
Dietetyk skupi się na tym, czy w ciągu zaledwie 6 lub 7 godzin okna żywieniowego jesteś w stanie dostarczyć organizmowi odpowiednią ilość kalorii i białka. Surowa żywność ma dużą objętość, ale niską gęstość energetyczną. Może to prowadzić do sytuacji, w której czujesz się pełny, ale Twój organizm jest w stanie niedożywienia jakościowego.
Ciekawym elementem są namoczone przez 24 godziny zboża. Z punktu widzenia dietetyki to świetny zabieg – namaczanie neutralizuje kwas fitynowy, który jest „złodziejem” minerałów (blokuje wchłanianie cynku, magnezu i wapnia). Dodatek kurkumy działa silnie przeciwzapalnie, zwłaszcza jeśli w diecie pojawi się też szczypta czarnego pieprzu (piperyna zwiększa wchłanianie kurkuminy o 2000%). Jednakże, picie dwóch łyżek oleju na czczo jest kwestią kontrowersyjną. Choć dostarcza niezbędnych nienasyconych kwasów tłuszczowych (NNKT), u osób z wrażliwym woreczkiem żółciowym lub problemami z trzustką może wywołać silny dyskomfort lub biegunkę tłuszczową.
Zwolennicy diety raw wierzą, że temperatura powyżej 42°C niszczy enzymy zawarte w roślinach. To prawda, ale warto wiedzieć, że ludzki układ pokarmowy produkuje własne enzymy trawienne, a obróbka termiczna ma też swoje zalety.
Ciekawostka: Niektóre składniki odżywcze stają się bardziej dostępne dla organizmu dopiero po ugotowaniu. Przykładem jest likopen (silny przeciwutleniacz w pomidorach) czy beta-karoten w marchewce. Stosując wyłącznie dietę surową, tracisz szansę na pełne wykorzystanie tych konkretnych substancji. Z kolei kiszonki, o które wzbogacona jest ta dieta, to prawdziwa „bomba” probiotyczna, która wspiera mikrobiom jelitowy, co przekłada się na lepszą odporność i kondycję psychiczną.
W opisie pojawia się pewna niespójność, na którą zwróci uwagę każdy dietetyk: całkowita eliminacja cukru przy jednoczesnym spożywaniu miodu. Miód, choć naturalny i bogaty w enzymy, składa się głównie z fruktozy i glukozy. W kontekście metabolicznym dla trzustki nie różni się on znacząco od cukru stołowego, jeśli jest spożywany w nadmiarze. Jeśli celem jest całkowity detoks od cukru, miód powinien być stosowany bardzo oszczędnie, jedynie jako dodatek smakowy, a nie codzienne źródło węglowodanów.
Godzina aktywności fizycznej dziennie to doskonały nawyk, ale przy oknie żywieniowym 18/6 i diecie niskokalorycznej (jaką często bywa raw vegan), trzeba bardzo uważać na regenerację. Jeśli trening jest intensywny, a posiłki zbyt lekkie, organizm może zacząć spalać własną tkankę mięśniową zamiast tłuszczowej. Internista zasugeruje, aby treningi odbywały się najlepiej wewnątrz okna żywieniowego lub tuż przed jego otwarciem, by szybko dostarczyć mięśniom paliwa do odbudowy.
Stosowanie tak specyficznego modelu żywienia wymaga dużej dyscypliny i świadomości własnego ciała. Oto krótkie zestawienie plusów i minusów: