Wyobrażenie sobie człowieka o zmodyfikowanej anatomii to fascynujące ćwiczenie z zakresu biologii spekulatywnej. Gdybyśmy nagle zyskali dodatkowe organy i zmienione parametry fizyczne, nasze życie nie stałoby się po prostu „lepsze” – stałoby się radykalnie inne, a nasze ciało musiałoby stawić czoła ogromnym wyzwaniom metabolicznym i konstrukcyjnym. Taka maszyna biologiczna wymagałaby ogromnych nakładów energii i zupełnie nowego planu budowy szkieletu.

Podwójny napęd: dwa serca i cztery płuca

Posiadanie dwóch serc i czterech płuc uczyniłoby z człowieka istotę o niemal nieograniczonej wydolności tlenowej. Cztery płuca oznaczałyby ogromną powierzchnię wymiany gazowej, co pozwoliłoby na swobodne oddychanie w rozrzedzonym powietrzu wysokogórskim lub podczas ekstremalnego wysiłku fizycznego. Jednak taka objętość narządów klatki piersiowej wymagałaby znacznie szerszej i głębszej klatki piersiowej, co wpłynęłoby na naszą sylwetkę i sposób poruszania się.

Dwa serca mogłyby pracować w tandemie lub jako systemy redundantne. Z jednej strony, zapewniałoby to niesamowite ciśnienie krwi i błyskawiczne dostarczanie składników odżywczych do mięśni. Z drugiej strony, synchronizacja dwóch niezależnych pomp mięśniowych byłaby wyzwaniem dla układu nerwowego. Gdyby serca biły w różnym rytmie, mogłoby dochodzić do turbulencji krwi i powstawania zakrzepów. Taki organizm musiałby mieć znacznie grubsze i bardziej elastyczne naczynia krwionośne, aby wytrzymać potężne ciśnienie generowane przez dwa organy.

Układ pokarmowy i odpornościowy do zadań specjalnych

Dwa żołądki sugerują, że taki człowiek mógłby trawić pokarmy znacznie szybciej lub magazynować większe ilości jedzenia „na zapas”. Mogłoby to przypominać system spotykany u przeżuwaczy, gdzie jeden żołądek służy do wstępnej obróbki, a drugi do właściwego trawienia. Z kolei dwie śledziony oznaczałyby potężny magazyn krwi i wzmocnioną odporność. Śledziona odpowiada za filtrowanie krwi i usuwanie starych krwinek, więc podwójny zestaw tych organów sprawiłby, że organizm znacznie szybciej radziłby sobie z infekcjami i regeneracją po urazach.

Zagadka zielonych krwinek

Wprowadzenie organu produkującego zielone krwinki to najbardziej fantastyczny element tej układanki. W naturze zielona krew występuje u niektórych gatunków jaszczurek (np. scynków z rodzaju Prasinohaema) oraz niektórych pierścienic. U jaszczurek zielony kolor wynika z bardzo wysokiego poziomu biliwerdyny (barwnika żółciowego), która jest toksyczna dla większości ssaków.

Gdyby człowiek posiadał zielone krwinki oparte na innym barwniku niż hemoglobina (np. chlorokruorynie), jego skóra prawdopodobnie przybrałaby oliwkowy lub wyraźnie zielony odcień. Taka krew mogłaby mieć inne właściwości wiązania tlenu – chlorokruoryna jest zazwyczaj mniej wydajna niż hemoglobina, co kłóciłoby się z posiadaniem czterech płuc i dwóch serc. Jeśli jednak zielony barwnik byłby formą ochrony przed pasożytami lub toksynami, taki człowiek byłby niezwykle odporny na zatrucia środowiskowe.

Zmiany w budowie zewnętrznej: podbrzusze i uszy

Dwukrotnie większe podbrzusze byłoby anatomiczną koniecznością, aby pomieścić dodatkową śledzionę, drugi żołądek i rozbudowany układ naczyniowy. Zmieniłoby to środek ciężkości ciała, co wymusiłoby inną postawę – prawdopodobnie szerszy rozstaw nóg i mocniejszy kręgosłup w odcinku lędźwiowym.

Z kolei dwa razy szersze otwory uszne miałyby dwojaki skutek:

• Lepsza lokalizacja dźwięku: Większa powierzchnia zbierania fal dźwiękowych mogłaby poprawić słuch, zwłaszcza w zakresie niskich częstotliwości.
• Problemy z ochroną: Szersze kanały to łatwiejsza droga dla zanieczyszczeń, insektów i wody, co mogłoby prowadzić do częstych infekcji ucha środkowego. Dodatkowo, mechanizm wyrównywania ciśnienia musiałby być znacznie bardziej wytrzymały.

Ciekawostka: Dlaczego nie mamy dodatkowych organów?

Ewolucja dąży do optymalizacji energetycznej. Każdy dodatkowy organ to ogromny koszt metaboliczny – serce i płuca muszą być „zasilane” kaloriami nawet wtedy, gdy odpoczywamy. Człowiek o takiej anatomii musiałby prawdopodobnie spożywać 5000-7000 kalorii dziennie, aby utrzymać wszystkie systemy przy życiu.

Podsumowanie biologiczne

Taka istota byłaby biologicznym „super-organizmem” o niesamowitej wytrzymałości i odporności, ale za cenę ogromnego zapotrzebowania na pożywienie i tlen. Jej życie byłoby ciągłą walką o dostarczenie energii do wszystkich dodatkowych systemów. Choć wizja ta brzmi jak scenariusz filmu science-fiction, pokazuje ona, jak precyzyjnie dostrojone są nasze obecne ciała do warunków panujących na Ziemi.