To pytanie jest świetne i bardzo trafne! Właśnie na tym polega piękno terminologii muzycznej, że często bazuje na skojarzeniach i emocjach.
Odpowiadając wprost: w oficjalnej nomenklaturze muzycznej nie istnieje gatunek o nazwie „gorąca fala” (ang. Hot Wave), który byłby formalnym przeciwieństwem „zimnej fali” (Cold Wave).
Jednakże, jeśli spojrzymy na kontekst, z którego wywodzi się „zimna fala”, możemy znaleźć nurt, który stylistycznie i emocjonalnie stanowi jej jaśniejszą, bardziej „ciepłą” i komercyjną alternatywę. Jest to nowa fala (ang. New Wave), z której zresztą "zimna fala" się wyodrębniła.
Zimna fala – mroczny minimalizm
Żeby zrozumieć, co mogłoby być jej przeciwieństwem, najpierw przypomnijmy sobie, czym charakteryzuje się zimna fala (Cold Wave).
Zimna fala narodziła się pod koniec lat 70. i na początku lat 80. XX wieku, głównie we Francji, Belgii i Polsce, jako odłam post-punku i nowej fali.
Cechy charakterystyczne „zimnej fali”:
- Brzmienie: Mroczne, minimalistyczne i surowe. Opiera się na hipnotycznym, motorycznym brzmieniu perkusji i basu, często z wykorzystaniem prostych, tanich syntezatorów i automatów perkusyjnych.
- Emocje i teksty: Dominują tematy egzystencjalne, nihilizm, poczucie wyobcowania, przemijanie i beznadzieja. Wokale są często grobowe, chłodne i pozbawione nadziei.
- Estetyka: Ciemne ubrania, blade makijaże, nastroszone włosy – estetyka bliska rockowi gotyckiemu i dark wave.
- Przedstawiciele: Joy Division, The Cure (wczesne lata), Siouxsie and the Banshees, a w Polsce m.in. Siekiera, Variété, Made In Poland.
Gorąca fala? Czyli Nowa Fala!
Skoro zimna fala była „nową falą, ale zimną” (new wave, but cold), to jej przeciwieństwem jest ten szerszy, bardziej przystępny nurt, który z czasem stał się bardziej popowy i komercyjny.
Tym gatunkiem jest właśnie nowa fala (New Wave), która w odróżnieniu od swojego „zimnego” podgatunku, charakteryzowała się:
Cechy charakterystyczne „Nowej Fali” (jako kontrast dla Zimnej Fali):
- Brzmienie: Bardziej wyrafinowane, bogatsze i lżejsze niż surowy punk rock, ale też mniej mroczne niż cold wave. Często wykorzystywała syntezatory, ale w bardziej melodyjny i chwytliwy sposób.
- Emocje i teksty: Zamiast nihilizmu i beznadziei, teksty nowej fali były bardziej liryczne, skupiały się na ludzkich przeżyciach, uczuciach (miłość, przyjemność) i były prostsze w odbiorze. Była to muzyka bardziej taneczna i optymistyczna (lub przynajmniej mniej depresyjna).
- Estetyka: Choć wciąż awangardowa, była bardziej kolorowa, modna i przystępna. W jej ramach powstały takie podgatunki jak New Romantic (np. Duran Duran), które stawiały na ekstrawaganckie, barwne stroje.
- Przedstawiciele: Talking Heads, Blondie, The Police, a w Polsce m.in. Maanam, Republika, Lady Pank.
Podsumowując:
Choć termin „gorąca fala” nie istnieje, to w kontekście emocjonalnym i stylistycznym, jako jej przeciwieństwo, możemy wskazać na bardziej komercyjne, melodyjne i optymistyczne odłamy nowej fali (New Wave), które odrzuciły mrok i minimalizm na rzecz chwytliwości i popowego brzmienia.
Ciekawostka: Inne „fale”
W muzyce, poza zimną falą, funkcjonuje wiele innych „fal” (ang. waves), które określają różne nurty:
- Nowa fala (New Wave): Szeroki nurt wywodzący się z punk rocka, o którym była mowa.
- Ciemna fala (Dark Wave): Termin często używany zamiennie z cold wave lub jako określenie na bardziej "mroczną" i "przytłaczającą" odmianę nowej fali.
- Minimalna fala (Minimal Wave): Skupiająca się na minimalistycznym wykorzystaniu syntezatorów i elektroniki.
- No Wave: Krótki, eksperymentalny i bardzo hałaśliwy ruch z Nowego Jorku z końca lat 70., który odrzucał komercyjne aspekty nowej fali.
- Hard Wave: Rzadziej używany, ale pojawiający się termin, który również jest wariacją na temat nowej fali.