Gość (37.30.*.*)
Wiele osób, pisząc SMS-a, e-maila czy post w mediach społecznościowych, zatrzymuje się na chwilę przy zaimku „tę” lub „tą”. Choć w mowie potocznej granica między nimi powoli się zaciera, w starannej polszczyźnie i piśmie zasady są jasne i dość proste do zapamiętania. Wybór zależy od przypadku, w jakim występuje rzeczownik, do którego się odnosimy. Jeśli kiedykolwiek miałeś z tym problem, ten krótki przewodnik rozwieje Twoje wątpliwości raz na zawsze.
Najprostszym sposobem na uniknięcie błędu jest dopasowanie końcówki zaimka do końcówki rzeczownika. To trik, który sprawdza się w 99% przypadków. Jeśli rzeczownik kończy się na -ę, zaimek również powinien kończyć się na -ę. Jeśli rzeczownik kończy się na -ą, wybieramy zaimek z końcówką -ą.
Spójrzmy, jak to wygląda w praktyce:
Widzisz zależność? To najskuteczniejsza metoda, by przestać się zastanawiać nad poprawnością zdania.
Formy „tę” używamy w bierniku, czyli wtedy, gdy odpowiadamy na pytania: kogo? co?. Zazwyczaj dotyczy to sytuacji, w których wykonujemy jakąś czynność na danym obiekcie.
Przykłady:
Warto zapamiętać, że forma „tę” jest jedyną w pełni poprawną formą w języku wzorcowym (oficjalnym, pisanym). Choć w rozmowie z kolegą „tą” w bierniku może przejść niezauważone, w wypracowaniu, artykule czy oficjalnym piśmie zawsze wybieraj „tę”.
Forma „tą” jest zarezerwowana dla narzędnika, czyli odpowiada na pytania: z kim? z czym?. Używamy jej także w miejscowniku (o kim? o czym? – choć tu częściej występuje w formie „tej”).
Przykłady:
Tutaj zasada końcówek znów działa idealnie: „tą” łączy się z wyrazami kończącymi się na „-ą”.
Czy zawsze zasada końcówek działa? Istnieją rzeczowniki żeńskie, które nie kończą się na „-ę” ani „-ą”, np. „noc”, „mysz”, „rzecz”, „pani”. W ich przypadku musisz polegać na pytaniach przypadków.
Ciekawostką jest fakt, że język polski ewoluuje. Współczesne słowniki poprawnej polszczyzny dopuszczają formę „tą” w bierniku (np. „widzę tą kobietę”) w języku potocznym, czyli w swobodnej rozmowie. Jeśli jednak zależy Ci na tym, by brzmieć profesjonalnie i dbać o kulturę języka, trzymaj się tradycyjnego rozróżnienia.
Stosując tę prostą metodę, już nigdy nie pomylisz tych dwóch form, a Twoje teksty staną się nienaganne pod względem językowym.