Gość (5.172.*.*)
Jaźń to jedno z tych pojęć, które brzmią bardzo poważnie i naukowo, ale w gruncie rzeczy dotykają najbardziej podstawowej i osobistej kwestii: kim tak naprawdę jestem?
Dla laika, najprościej rzecz ujmując, jaźń to całkowite poczucie siebie. To jest Twoje wewnętrzne centrum, które obejmuje wszystko: Twoje myśli, emocje, wspomnienia, przekonania, marzenia, a nawet te aspekty, których nie jesteś w pełni świadomy.
Wyobraź sobie, że Twoja psychika to dom.
W psychologii (szczególnie analitycznej Carla Gustava Junga) jaźń i ego są często rozróżniane, co jest bardzo pomocne w zrozumieniu tego, czym jaźń jest.
| Cecha | Ego (Codzienne „Ja”) | Jaźń (Prawdziwe „Ja”) |
|---|---|---|
| Zakres | Świadomy, wąski | Pełnia osobowości (świadome i nieświadome) |
| Cel | Przetrwanie, kontrola, adaptacja do świata zewnętrznego | Harmonia, autentyczność, nadanie sensu życiu |
| Funkcja | Planowanie, analiza, podejmowanie decyzji, interakcje społeczne | Wyznaczanie kierunku życia, dawanie mocy życiowej |
| Natura | Zmienna, podatna na zranienia i kryzysy | Trwała, centralna, integrująca |
Ciekawostka: Jung uważał, że Ego (nasze codzienne „ja”) wyłania się z Jaźni w procesie rozwoju psychicznego. Można to porównać do dziecka, które pochodzi od rodziców (Jaźni), ale staje się samodzielnym dorosłym (Ego).
Jaźń to nie tylko teoretyczne pojęcie. To jest Twój wewnętrzny kompas moralny i egzystencjalny.
Podsumowując, jaźń to Twoja całkowita tożsamość – nie tylko ta, którą pokazujesz światu (Ego), ale też ta, która kryje się głęboko w środku i która dąży do tego, abyś był pełny i autentyczny. Jest to podmiot myślenia, doświadczania i działania, a także świadomość „bycia sobą”, jednostką odrębną od innych.