Nikola Grbić to postać, której fanom siatkówki nie trzeba przedstawiać, ale dla tych, którzy dopiero zaczynają śledzić losy „Biało-Czerwonych”, warto przybliżyć tę sylwetkę. Obecnie pełni on funkcję selekcjonera męskiej reprezentacji Polski w siatkówce, ale jego historia w tym sporcie sięga dekad wstecz i jest wypełniona sukcesami, które mogłyby obdzielić kilku innych sportowców. To człowiek, który przeszedł drogę od genialnego rozgrywającego do jednego z najbardziej szanowanych trenerów na świecie.

Legenda na boisku, czyli jeden z najlepszych rozgrywających w historii

Zanim Nikola Grbić założył trenerski dres, przez lata czarował na parkiecie jako zawodnik. Urodzony w 1973 roku w Serbii (wówczas Jugosławii), niemal całą swoją karierę zawodniczą spędził na pozycji rozgrywającego. To właśnie on był mózgiem operacyjnym legendarnej reprezentacji Jugosławii, która w 2000 roku w Sydney sięgnęła po złoty medal olimpijski.

Grbić na boisku wyróżniał się nie tylko techniką, ale przede wszystkim niesamowitą inteligencją boiskową i spokojem. Grał w najlepszych klubach świata, głównie we Włoszech (m.in. w Cuneo, Trentino czy Perugii) oraz w Rosji. Jego lista trofeów jako gracza jest imponująca: medale mistrzostw świata, Europy i liczne triumfy w Lidze Mistrzów. W 2016 roku został oficjalnie wprowadzony do Volleyball Hall of Fame, co jest najwyższym możliwym wyróżnieniem w świecie siatkówki.

Droga na trenerski szczyt i polski epizod w ZAKSIE

Po zakończeniu kariery zawodniczej w 2014 roku, Grbić niemal natychmiast płynnie przeszedł do roli trenera. Jego analityczny umysł i doświadczenie z boiska sprawiły, że szybko odnalazł się w nowej roli. Prowadził m.in. reprezentację Serbii oraz włoską Perugię, ale to praca w Polsce przyniosła mu szczególny rozgłos w naszym kraju.

W 2019 roku objął stery w Grupie Azoty ZAKSA Kędzierzyn-Koźle. To właśnie pod jego wodzą polski klub dokonał rzeczy historycznej – w 2021 roku wygrał Ligę Mistrzów, przełamując wieloletnią dominację drużyn z Rosji i Włoch. Grbić stworzył w Kędzierzynie maszynę do wygrywania, a jego styl pracy – oparty na dyscyplinie, ale i ogromnym zaufaniu do zawodników – stał się jego znakiem rozpoznawczym.

Nikola Grbić jako selekcjoner reprezentacji Polski

Kiedy w 2022 roku Nikola Grbić został ogłoszony nowym trenerem reprezentacji Polski, oczekiwania były ogromne. Kibice liczyli na to, że przeniesie on sukcesy z ZAKSY na grunt reprezentacyjny. Serb nie zawiódł. Pod jego wodzą polscy siatkarze stali się drużyną niemal kompletną, co potwierdziły liczne sukcesy:

• Złoty medal Ligi Narodów (2023) – historyczny triumf przed własną publicznością w Gdańsku.
• Mistrzostwo Europy (2023) – Polacy zdominowali turniej, pokazując siłę i charakter.
• Srebrny medal Igrzysk Olimpijskich w Paryżu (2024) – przełamanie „klątwy ćwierćfinału” i zdobycie pierwszego olimpijskiego medalu dla polskiej siatkówki od 48 lat.

Grbić jest znany z tego, że nie boi się trudnych decyzji kadrowych. Potrafi zrezygnować z wielkich nazwisk na rzecz zawodników, którzy w danym momencie lepiej pasują do jego koncepcji taktycznej. Jego relacja z zawodnikami opiera się na profesjonalizmie – jest wymagający, ale jednocześnie potrafi być dla nich mentorem.

Ciekawostki o Nikoli Grbiciu

• Siatkarska rodzina: Nikola nie jest jedyną legendą w swojej rodzinie. Jego starszy brat, Vladimir Grbić, był wybitnym przyjmującym i również jest członkiem Volleyball Hall of Fame. Ich ojciec, Miloš, także był reprezentantem kraju i medalistą mistrzostw Europy.
• Poliglotka: Grbić słynie z tego, że bardzo szybko uczy się języków. Biegle mówi po serbsku, włosku, rosyjsku i angielsku, a po objęciu pracy w Polsce zaczął intensywnie uczyć się naszego języka, co bardzo docenili kibice i media.
• Spokój i opanowanie: Choć na boisku bywa emocjonalny, w wywiadach zawsze zachowuje klasę i chłodną głowę. Często podkreśla, że w siatkówce najważniejsza jest głowa i umiejętność radzenia sobie z presją.

Nikola Grbić to postać, która na stałe zapisała się w historii polskiego sportu. Jego warsztat trenerski i charyzma sprawiły, że polska siatkówka utrzymała się na samym szczycie światowego rankingu, a on sam stał się jednym z najbardziej lubianych obcokrajowców pracujących w naszym kraju.