Gość (2001:999::::::39b7)
Wielu z nas kojarzy te słowa z wieczornych spotkań przy ognisku, dźwięku gitary i zapachu dymu. „Ballada o Bajkale” to jeden z tych utworów, które na stałe wpisały się w kanon piosenek harcerskich, żeglarskich i turystycznych. Choć tekst opowiada tragiczną historię miłosną, melodia ma w sobie coś tak magnetycznego, że od pokoleń śpiewają ją kolejne grupy przyjaciół. Jeśli szukasz pełnego tekstu tej ballady, by móc ją zanucić przy najbliższej okazji, przygotowaliśmy dla Ciebie kompletny zapis.
Poniżej znajdziesz wszystkie zwrotki oraz refren, który tak dobrze zapadł Ci w pamięć. Warto dodać, że w zależności od regionu czy środowiska (np. harcerskiego), niektóre słowa mogą się minimalnie różnić, jednak trzon opowieści pozostaje niezmienny.
Zwrotka 1
Na Bajkale, na jeziorze sinym,
Płynie łódka, a w niej dwoje ludzi.
On jest młody, ona jest przepiękna,
W ich sercach miłość się budzi.
Refren
On całował usta kolorowe,
Wiatr na Bajkał czarne chmury gnał.
Wziął za wiosła, ona mu nie dała,
Gdy do lądu łódź skierować chciał.
Zwrotka 2
Nagły wicher zerwał się nad wodą,
Czarne chmury zasłoniły słońce.
On ją tulił mocno do swej piersi,
Szeptał słowa miłości gorące.
Refren
On całował usta kolorowe,
Wiatr na Bajkał czarne chmury gnał.
Wziął za wiosła, ona mu nie dała,
Gdy do lądu łódź skierować chciał.
Zwrotka 3
Dwa ciała na brzeg wyrzuciła fala,
Gdy poranek nad Bajkałem wstał.
On ją trzymał mocno w swych ramionach,
Tak jak wtedy, gdy ją całował.
Refren
On całował usta kolorowe,
Wiatr na Bajkał czarne chmury gnał.
Wziął za wiosła, ona mu nie dała,
Gdy do lądu łódź skierować chciał.
„Ballada o Bajkale” to klasyczny przykład liryki opartej na motywie tragicznej miłości i potęgi natury. Historia jest prosta, ale przejmująca: dwoje zakochanych wypływa na jezioro, ciesząc się swoją obecnością. Niestety, sielankę przerywa nagłe załamanie pogody. Dramatyzm utworu podkreśla fragment, o który pytałeś: „Wziął za wiosła, ona mu nie dała”. Można to interpretować jako chęć pozostania w miłosnym uścisku do samego końca, nawet w obliczu śmiertelnego niebezpieczeństwa, lub jako metaforę przeznaczenia, którego nie da się odwrócić.
Finał piosenki jest smutny – jezioro oddaje ciała kochanków, którzy nawet po śmierci pozostają w objęciach. To właśnie ta melancholia sprawia, że utwór idealnie pasuje do nastroju dogasającego ogniska.
Popularność „Ballady o Bajkale” wynika z jej prostoty. Akordy potrzebne do jej zagrania na gitarze (zazwyczaj a-moll, d-moll, E-dur, G-dur, C-dur) są jednymi z pierwszych, których uczą się początkujący muzycy. Dzięki temu piosenka mogła przetrwać dziesięciolecia w formie przekazu ustnego.
Co ciekawe, Bajkał w polskiej kulturze ogniskowej często pojawia się jako miejsce tajemnicze, odległe i groźne. Syberia i jej krajobrazy od zawsze budziły w Polakach mieszane uczucia – od lęku po fascynację surowym pięknem przyrody.
Choć piosenka skupia się na emocjach, warto wiedzieć, że jezioro Bajkał to miejsce naprawdę wyjątkowe pod względem fizycznym. Jest to najstarsze i najgłębsze jezioro na świecie (osiąga głębokość ponad 1600 metrów!). Nagłe wichury, o których mowa w balladzie, nie są jedynie literacką fikcją. Nad Bajkałem wieją specyficzne, bardzo silne wiatry lokalne, takie jak „sarma” czy „barguzin”, które potrafią w kilka minut zmienić spokojną taflę wody w prawdziwe piekło dla żeglarzy. To sprawia, że tekst ballady nabiera bardzo realistycznego wymiaru.