Jakie masz pytanie?

lub

Czym z naukowego punktu widzenia jest obsesja, dlaczego jest tak niebezpieczna i czy to prawda, czy mit, że osoby zdrowe psychicznie nigdy jej nie doświadczą?

Kliniczne objawy psychiczne Patologiczne myśli natrętne Zaburzenie obsesyjno kompulsyjne
avatar

Gość (37.30.*.*)



Odpowiedź:

Zacznijmy od razu z grubej rury: obsesja to słowo, które w języku potocznym ma zupełnie inne znaczenie niż w psychologii i psychiatrii. Kiedy mówimy, że ktoś „ma obsesję na punkcie sportu” albo „obsesyjnie sprząta”, zazwyczaj mamy na myśli silne zainteresowanie lub przesadną dbałość. Z naukowego punktu widzenia to jednak znacznie poważniejsza sprawa.

Czym jest obsesja z naukowego punktu widzenia?

W ujęciu klinicznym, obsesja to przede wszystkim objaw psychopatologiczny, który jest kluczowym elementem zaburzenia obsesyjno-kompulsyjnego (ZOK), znanego dawniej jako nerwica natręctw (Obsessive-Compulsive Disorder – OCD).

Obsesje to:

  • Natrętne myśli, obrazy lub impulsy, które pojawiają się w umyśle osoby wbrew jej woli. Są one nawracające i uporczywe.
  • Ego-dystoniczne, co oznacza, że osoba, która ich doświadcza, uważa je za własne myśli, ale jednocześnie zdaje sobie sprawę z ich absurdalności, irracjonalności lub nieadekwatności. Pacjent czuje, że te myśli są mu narzucane i są sprzeczne z jego systemem wartości.
  • Źródło cierpienia. Obsesje wywołują silny niepokój, lęk, napięcie, poczucie winy lub wstręt.

Przykłady obsesyjnych myśli to: natrętna niepewność (np. czy na pewno zamknąłem drzwi, mimo wielokrotnego sprawdzania), myśli o charakterze bluźnierczym lub obscenicznym (często u osób bardzo religijnych) albo lęk przed zakażeniem czy zabrudzeniem.

Ciekawostka: Świadomość irracjonalności myśli jest kluczowa. To właśnie ona odróżnia obsesje od urojeń, gdzie osoba jest przekonana o prawdziwości swoich myśli.

Dlaczego obsesja jest tak niebezpieczna?

Obsesja sama w sobie jest niebezpieczna, ponieważ prowadzi do błędnego koła lęku i przymusu, które mogą całkowicie zdominować życie.

1. Utrata kontroli i przymus (kompulsje)

Obsesje wywołują tak silny lęk i dyskomfort, że osoba czuje przymus wykonania określonych czynności – kompulsji (rytuałów) – w celu złagodzenia tego napięcia. Kompulsje te mogą być widoczne (np. wielokrotne mycie rąk, sprawdzanie) lub mentalne (np. liczenie w myślach, powtarzanie słów, modlitwy).

Problem polega na tym, że choć kompulsje przynoszą ulgę, jest ona tylko chwilowa. W dłuższej perspektywie wzmacniają one mechanizm obsesji, a rytuały stają się coraz bardziej czasochłonne i skomplikowane.

2. Znaczące upośledzenie funkcjonowania

Kiedy obsesje i kompulsje zaczynają zajmować znaczną część dnia (często ponad godzinę), codzienne życie staje się koszmarem.

  • Życie zawodowe i edukacja: Trudności z koncentracją, ciągłe myślenie o natrętnych myślach, konieczność wykonywania rytuałów – wszystko to uniemożliwia normalną pracę czy naukę. W ciężkich przypadkach ZOK może uniemożliwić regularne funkcjonowanie.
  • Relacje społeczne: Osoba może unikać kontaktów, wstydzić się swoich myśli i rytuałów, a także próbować angażować bliskich w swoje kompulsje (np. prosić o ciągłe upewnianie się), co prowadzi do konfliktów i izolacji.

3. Konsekwencje dla zdrowia

Ciągłe napięcie, lęk i stres związane z obsesjami mogą prowadzić do szeregu objawów fizjologicznych, takich jak:

  • Nadmierna potliwość.
  • Kołatanie serca.
  • Suchość w ustach.
  • Problemy gastryczne (np. biegunka).
  • W dłuższej perspektywie, nieleczone zaburzenie może prowadzić do rozwoju wtórnej depresji.

Czy to prawda, czy mit, że osoby zdrowe psychicznie nigdy jej nie doświadczą?

To jest MIT, ale wymaga precyzyjnego rozróżnienia.

Wszyscy mamy natrętne myśli

Prawie każdy człowiek, nawet w pełni zdrowy psychicznie, od czasu do czasu doświadcza natrętnych myśli (intrusive thoughts). Mogą to być dziwne, niepokojące lub irracjonalne idee, np. impuls, by skoczyć z wysokości, czy myśl o zrobieniu czegoś niestosownego.

Dlaczego to nie jest obsesja (kliniczna)?
Różnica między normalną natrętną myślą a patologiczną obsesją leży w interpretacji i wpływie na życie:

Cecha Normalna natrętna myśl Obsesja (objaw ZOK)
Częstotliwość Sporadyczna, przemijająca. Nawracająca, uporczywa, trudna do zignorowania.
Reakcja emocjonalna Lekkie zdziwienie, szybkie odrzucenie. Silny lęk, niepokój, cierpienie, poczucie winy.
Interpretacja Uznawana za „tylko myśl”, nie przykłada się do niej dużej wagi. Przecenianie znaczenia myśli; wiara, że myśl = czyn lub że myśl jest dowodem na bycie złym.
Konsekwencje Brak lub minimalne. Prowadzi do przymusu wykonywania kompulsji (rytuałów) w celu zredukowania lęku.
Wpływ na życie Nie wpływa na codzienne funkcjonowanie. Znacząco utrudnia lub uniemożliwia normalne funkcjonowanie (zajmuje ponad 1h dziennie).

Podsumowując mit:
Osoba zdrowa psychicznie może doświadczyć natrętnej myśli, ale jej umysł traktuje ją jako „błąd w oprogramowaniu” i szybko ją odrzuca. U osoby z ZOK (czyli chorej psychicznie) ta sama myśl jest interpretowana jako ogromne zagrożenie, wywołuje panikę i prowadzi do kompulsyjnych działań, które mają to zagrożenie zneutralizować.

Zatem prawdziwa, kliniczna obsesja jest objawem zaburzenia psychicznego (OCD), ale natrętne myśli w łagodnej formie są powszechne i nie świadczą o chorobie.

Podziel się z innymi: