Gość (37.30.*.*)
Osoba określana mianem adolescenta to człowiek znajdujący się w kluczowym, przejściowym okresie rozwoju, który łączy dzieciństwo z dorosłością. Samo słowo "adolescencja" pochodzi od łacińskiego czasownika adolescere, co dosłownie oznacza "dorastać" lub "dojrzewać".
Adolescencja to faza życia charakteryzująca się niezwykle intensywnymi przemianami na wielu płaszczyznach: fizycznej, psychicznej, poznawczej i społecznej.
Definicja adolescenta jest płynna i zależy od kontekstu (biologicznego, psychologicznego, społecznego), choć istnieją pewne powszechnie uznawane ramy czasowe.
Światowa Organizacja Zdrowia (WHO) oficjalnie określa adolescencję jako fazę życia przypadającą na wiek od 10 do 19 lat. Jednak specjaliści, zwłaszcza psychologowie, często dzielą ten okres na podfazy, a jego górna granica może być przesunięta:
Warto pamiętać, że wiek jest jedynie przybliżonym wskaźnikiem, ponieważ tempo i moment rozpoczęcia zmian są bardzo indywidualne.
Adolescencja to nie tylko "bycie nastolatkiem" (choć często jest z tym utożsamiana), ale przede wszystkim proces głębokich transformacji.
Ten aspekt jest najbardziej widoczny i rozpoczyna się od pokwitania (puberty). Zachodzą gwałtowne zmiany w budowie i funkcjonowaniu ciała, regulowane przez mechanizmy neuroendokrynne. Ich końcowym efektem jest osiągnięcie dojrzałości rozrodczej.
W tym okresie następuje przejście od myślenia konkretnego do myślenia abstrakcyjnego. Adolescent zyskuje zdolność do:
Zmiany te są związane z rozwojem mózgu, który ma miejsce aż do wczesnych lat 20..
To jeden z najbardziej burzliwych obszarów. Głównym zadaniem adolescenta jest poszukiwanie i kształtowanie własnej tożsamości. Młody człowiek próbuje odpowiedzieć na fundamentalne pytanie: "Kim jestem?".
Inne kluczowe elementy to:
Adolescent zajmuje niejednoznaczną pozycję w społeczeństwie – nie jest już dzieckiem, ale jeszcze nie jest w pełni dorosły, co często prowadzi do konieczności dostosowania się do nowych ról i wyzwań.