Witaj w świecie, w którym Dhampir (pół-człowiek, pół-wampir) wkracza na Dziki Zachód, aby zmierzyć się z wampirycznym Billym Kidem! Film „Bloodrayne II: Deliverance” to produkcja, która łączy w sobie kilka gatunków, tworząc dość nietypową i, jak to często bywa w przypadku reżysera Uwe Bolla, kontrowersyjną mieszankę.

Gatunek: Western, horror i fantasy w jednym

„Bloodrayne II: Deliverance” to film, który można określić jako westernowy horror fantasy.

• Western: Akcja filmu rozgrywa się w Ameryce lat 80. XIX wieku (Dziki Zachód), w małym miasteczku Deliverance w Montanie. Mamy tu charakterystyczne dla westernu elementy: kowbojów, strzelaniny, saloon, a nawet postać legendarnego rewolwerowca Pata Garretta.
• Horror: Głównym wątkiem jest walka z wampirami. Tytułowa bohaterka, Rayne, jest dhampirem (pół-wampirem), a jej przeciwnikiem jest wampir Billy the Kid, który planuje stworzyć armię nieumarłych i rozprzestrzenić ją po kraju za pomocą kolei. Film zawiera sceny przemocy i elementy gore, typowe dla horroru.
• Fantasy/Akcja: Film jest adaptacją gry komputerowej i skupia się na nadprzyrodzonych zdolnościach Rayne oraz dynamicznych walkach, co wprowadza element fantasy i akcji.

To połączenie gatunków, znane jako „Weird West” lub „Western Horror”, jest rzadkie, ale ma swoich oddanych fanów, szukających niekonwencjonalnych historii.

Interpretacje i odbiór filmu

Interpretacje „Bloodrayne II: Deliverance” są w dużej mierze zdominowane przez kontekst jego twórcy i ogólny odbiór. Film, podobnie jak jego poprzednik i wiele innych adaptacji gier w reżyserii Uwe Bolla, spotkał się z wyjątkowo negatywnymi recenzjami.

1. Krytyka jako „zła” adaptacja i sequel

Najczęstszą interpretacją jest postrzeganie filmu jako kolejnego nieudanego projektu Uwe Bolla, który:

• Zrujnował materiał źródłowy: Krytycy i fani gry często zarzucali filmowi, że ma niewiele wspólnego z dziedzictwem gry BloodRayne.
• Zniszczył postacie historyczne: Wykorzystanie postaci historycznych, takich jak Billy the Kid i Pat Garrett, i uczynienie z nich wampirów i łowców wampirów, było często krytykowane jako nieudana próba urozmaicenia fabuły.
• Niski budżet i jakość: Film był zauważalnie tańszy w produkcji niż pierwsza część, co przełożyło się na jakość zdjęć, scenariusz i reżyserię.

2. Interpretacja jako „trash” i kicz

Inna interpretacja, często spotykana wśród fanów kina klasy B i filmów Bolla, polega na traktowaniu „Bloodrayne II: Deliverance” jako świadomego lub nieświadomego kiczu/trashu.

• Urok tandety: Niektórzy widzowie doceniają film za jego „trashowy urok” i fakt, że dostarcza on tego, czego oczekują fani tego typu produkcji: dużo krwi, akcji i prostych, niezobowiązujących emocji.
• Nieudolne naśladowanie stylu: Pojawiły się opinie, że reżyser nieudolnie naśladuje styl spaghetti westernów, stosując zbyt długie, niepotrzebne ujęcia i przerywając akcję.

W skrócie: Film nie jest zazwyczaj analizowany pod kątem głębokich motywów, a raczej oceniany pod kątem wykonania, które jest powszechnie uznawane za słabe.

Co podobnego można polecić?

Jeśli podobało Ci się to nietypowe połączenie gatunków, czyli horroru, fantasy i westernu, lub szukasz więcej wampirów na Dzikim Zachodzie, oto kilka propozycji:

Filmy łączące western i horror (Weird West)

• Od zmierzchu do świtu (From Dusk Till Dawn, 1996): Klasyk! Film zaczyna się jako kryminał/thriller, ale w drugiej połowie zamienia się w krwawy horror wampiryczny, którego akcja dzieje się w meksykańskim barze na odludziu. Wampiry i rewolwery w jednym.
• Koszmary z przeszłości (Near Dark, 1987): Film w reżyserii Kathryn Bigelow, który łączy elementy westernu (wędrujący gang) z historią o wampirach. Jest to bardziej nastrojowa i realistyczna wizja wampiryzmu niż typowy horror.
• The Quick and the Undead (2006): Podobnie jak Bloodrayne 2, jest to film osadzony na Dzikim Zachodzie, ale zamiast wampirów mamy tu zombie. To dobry przykład kina „Weird West”.
• Ghost Town (1988): Film, w którym szeryf trafia do opuszczonego miasteczka opanowanego przez duchy wyjętych spod prawa.

Filmy o łowcach wampirów i akcji

• Blade (seria, 1998-2004): Jeśli podobała Ci się postać Rayne jako dhampira (pół-wampira) i łowczyni wampirów, to Blade jest obowiązkową pozycją. To dynamiczne kino akcji z elementami fantasy i horroru.
• Underworld (seria, 2003-): Film skupiający się na wojnie między wampirami a Lykanami (wilkołakami). Podobnie jak Bloodrayne, ma silną, kobiecą bohaterkę i dużo stylizowanej akcji.

Ciekawostka na deser

Warto wiedzieć, że „Bloodrayne II: Deliverance” był kręcony w Kanadzie (Vancouver i Maple Ridge) w bardzo krótkim czasie, bo zaledwie od 18 listopada do 12 grudnia 2006 roku. Reżyser Uwe Boll, znany z adaptacji gier, w tym przypadku postanowił przenieść Rayne na Dziki Zachód, co jest znaczącym odejściem od fabuły pierwszej części, osadzonej w średniowiecznej Europie.