Gość (37.30.*.*)
Scenariusz, w którym lądujesz w samym środku renesansu lub baroku z tak precyzyjnie dobranym ekwipunkiem, brzmi jak gotowy przepis na sukces, ale też na ogromne kłopoty. XVI i XVII wiek to czasy gwałtownych przemian, wojen religijnych i narodzin nowożytnej nauki. Posiadając wiedzę z przyszłości, biegłą znajomość łaciny oraz zasoby, o których ówczesnym królom się nie śniło, stajesz przed szansą na stworzenie własnego imperium. Przyjrzyjmy się jednak faktom – co z Twojej listy ma największą wartość i czy faktycznie mógłbyś sięgnąć po koronę?
Choć sztabka złota i szmaragdy brzmią dumnie, w Twoim bagażu znajduje się coś znacznie cenniejszego: 21 500 ryz papieru. W XVI wieku papier był towarem luksusowym, produkowanym mozolnie ze szmat czerpanych. Twoje zapasy to ponad 10 milionów arkuszy czystego, gładkiego papieru o jakości, jakiej ówcześni rzemieślnicy nie potrafili osiągnąć.
Łącząc to z prostą drukarnią i 2150 litrami farby, stajesz się monopolistą na rynku wydawniczym. W dobie reformacji i kontrreformacji, gdzie słowo drukowane miało moc obalania rządów, Twoja zdolność do masowej produkcji ulotek, traktatów czy ksiąg uczyniłaby Cię najbardziej wpływowym człowiekiem w Europie. 210 Biblii to świetny kapitał początkowy – w zależności od tego, czy są po łacinie (dla Kościoła), czy w językach narodowych (dla ludu), mogą otworzyć Ci drzwi na dwory królewskie lub... prosto na stos, jeśli narazisz się inkwizycji.
W XVI wieku cukier nazywano „białym złotem”, a pieprz i szafran były warte fortunę. 360 kg cukru i 510 g szafranu to majątek, który pozwoliłby Ci sfinansować małą armię lub przekupić urzędników najwyższego szczebla. Jednak prawdziwym asem w rękawie jest wiskoza bambusowa.
Dla ludzi żyjących w tamtych czasach jedwab był szczytem luksusu, ale wiskoza bambusowa (materiał wynaleziony znacznie później) byłaby postrzegana jako tkanina magiczna. Jest niezwykle miękka, ma właściwości antybakteryjne i chłodzi w lecie. Prezentując taki materiał na dworze, np. u Medyceuszy czy Tudorów, zyskałbyś status wizjonera lub wysłannika z dalekich, nieznanych krain.
Czy wiesz, że w XVI wieku za fałszowanie szafranu groziła kara śmierci? Był tak cenny, że używano go nie tylko w kuchni, ale i jako barwnika oraz leku na niemal każdą dolegliwość. Twoje pół kilograma czystego szafranu to w tamtych realiach równowartość sporego stada bydła lub kamienicy w bogatym mieście.
Dom modułowy to element, który wzbudziłby największe zdziwienie. W epoce, gdzie budowa solidnej rezydencji trwała lata, postawienie nowoczesnej, izolowanej konstrukcji w kilka dni byłoby uznane za cud. 21 ton węgla zapewniłoby Ci przetrwanie zimy w komforcie, o jakim nie śniło się ówczesnym magnatom, którzy musieli polegać na nieszczelnych kominkach i drewnie.
Największą realną siłę daje Ci jednak minifabryka prochu. XVI i XVII wiek to czas „rewolucji militarnej”. Kto miał lepszy proch i więcej muszkietów, ten wygrywał bitwy. Posiadając 12 lojalnych towarzyszy, konie i nowoczesną (jak na tamte czasy) broń białą, stanowisz elitarny oddział przyboczny. Jeśli potrafiłbyś produkować proch o powtarzalnej, wysokiej jakości, każdy monarcha – od Zygmunta Augusta po Ludwika XIV – chciałby mieć Cię u swojego boku.
Zostać bogaczem? Bez wątpienia. Twoje zasoby papieru, przypraw i technologii czynią Cię jednym z najzamożniejszych ludzi w Europie niemal z dnia na dzień. Jednak droga do realnej władzy politycznej jest znacznie trudniejsza i najeżona pułapkami.
Mając taki zestaw, masz około 80% szans na zostanie bajecznie bogatym kupcem-wynalazcą i około 20% szans na realną władzę polityczną. Najbezpieczniejszą strategią byłoby zostanie „szarą eminencją” na dworze potężnego władcy. Finansując jego wojny swoim papierem i prochem, mógłbyś sterować polityką z tylnego siedzenia, unikając ryzyka, jakie niesie ze sobą bezpośrednie sięganie po koronę.
Pamiętaj tylko o jednym: w tamtych czasach higiena i medycyna nie istniały w nowoczesnym wydaniu. Nawet z 21 tonami węgla i sztabką złota, Twoim największym wrogiem nie byłaby armia przeciwnika, lecz bakterie, na które Twój organizm z XXI wieku może nie być uodporniony.