Gość (15.220.*.*)
Zastanawiasz się, kiedy dokładnie powstała ta piękna i zagrzewająca do walki pieśń? Otóż historia utworu „W krwawym polu srebrne ptaszę” jest ściśle związana z jednym z najważniejszych zrywów narodowych w dziejach Polski – powstaniem styczniowym.
Pieśń ta powstała pod koniec lutego 1863 roku we Lwowie.
Za słowa pieśni odpowiada wielki polski poeta i geograf, Wincenty Pol (1807–1872). Muzykę skomponował natomiast Alfred Bojarski, muzyk i społecznik.
Pieśń powstała w bardzo osobistych okolicznościach. Wincenty Pol napisał ją prawdopodobnie jako formę pożegnania dla swoich przyjaciół, którzy właśnie wyruszali do oddziałów partyzanckich, by wziąć udział w powstaniu styczniowym.
Cała sytuacja miała miejsce we Lwowie, podczas wieczoru pożegnalnego. Inspiracją dla poety była melodia grana na gitarze przez Alfreda Bojarskiego, która miała przypominać żołnierski sygnał wojskowy. Wincenty Pol improwizował tekst do tej muzyki, tworząc w ten sposób utwór, który szybko stał się jedną z najbardziej znanych pieśni powstańczych.
Dzięki przyjaciołom Pola i Bojarskiego, pieśń bardzo szybko rozprzestrzeniła się wśród oddziałów partyzanckich. Szczególną popularność zdobyła wśród żołnierzy dowodzonych przez generała Antoniego Jeziorańskiego, dlatego też często spotyka się ją pod alternatywnym tytułem: „Pieśń z obozu Jeziorańskiego” lub po prostu „Sygnał” czy „Pobudka”.
Pieśń ma charakter wojskowej pobudki, a jej refren: „Hu! Ha! Krew gra! / Duch gra! Hu! Ha!” doskonale zagrzewał do walki.
Warto wiedzieć, co kryje się za symbolicznymi słowami z pierwszego wersu. Wspomniane „srebrne ptaszę w krwawym polu” to nic innego jak poetycki obraz polskiego godła – Białego Orła na czerwonym (krwawym) tle. Z kolei Pogoń, przywołana w drugiej zwrotce, jest godłem Litwy, co podkreślało wspólny charakter zrywu narodowego Polaków i Litwinów.