Gość (37.30.*.*)
Lefebryści, a właściwie członkowie Bractwa Kapłańskiego Świętego Piusa X (FSSPX), to jedna z najbardziej rozpoznawalnych i kontrowersyjnych grup w łonie współczesnego Kościoła katolickiego. Ich historia jest ściśle związana z jednym z najważniejszych wydarzeń XX wieku – Soborem Watykańskim II.
Lefebryści to potoczna nazwa używana dla określenia księży, braci zakonnych i wiernych związanych z Bractwem Kapłańskim Świętego Piusa X (Fraternitas Sacerdotalis Sancti Pii X, FSSPX). Nazwa pochodzi od założyciela Bractwa, francuskiego arcybiskupa Marcela Lefebvre’a (1905–1991).
Bractwo zostało założone w 1970 roku jako odpowiedź na, ich zdaniem, zbyt daleko idące i szkodliwe dla Kościoła zmiany wprowadzone po Soborze Watykańskim II (1962–1965). Lefebryści są czołowymi przedstawicielami katolickiego tradycjonalizmu.
Sedno sporu między Bractwem a Stolicą Apostolską tkwi w ocenie Soboru Watykańskiego II i jego reform. Arcybiskup Lefebvre i jego zwolennicy odrzucili lub skrytykowali kilka kluczowych aspektów posoborowego nauczania i praktyki:
W skrócie, Lefebryści postrzegali Sobór Watykański II jako moment, w którym Kościół "wyprowadził się z okopów archaizmu", ale jednocześnie zerwał z tysiącletnią tradycją.
Historia Bractwa naznaczona jest napiętymi relacjami z Watykanem:
Obecnie Bractwo Kapłańskie Świętego Piusa X ma nieuregulowany status kanoniczny. Oznacza to, że choć ich kapłani sprawują Mszę świętą ważnie, to jednak czynią to niegodziwie (bezprawnie), ponieważ działają poza ramami dyscypliny kościelnej i bez zezwolenia biskupa miejsca.
Ciekawostka: Mimo braku pełnej łączności ze Stolicą Apostolską, Bractwo Kapłańskie Świętego Piusa X jest prężną organizacją. W 2022 roku zrzeszało ponad 700 księży, prowadziło seminaria duchowne, szkoły i kaplice w 70 krajach. W Polsce również mają swoje kaplice w wielu miastach.
Trwają rozmowy doktrynalne i kanoniczne między Bractwem a Watykanem, mające na celu uregulowanie ich statusu, ale do pełnego porozumienia wciąż jest daleko, ponieważ lefebryści nadal stawiają warunki doktrynalne dotyczące uznania nauczania Soboru Watykańskiego II.