Gość (37.30.*.*)
Świat opery pełen jest talentów, ale tylko nieliczni artyści potrafią wzbudzić zachwyt samym zasięgiem swojego głosu. Katarzyna Dondalska to postać, która w świecie muzyki klasycznej stała się synonimem technicznej perfekcji i niespotykanych możliwości wokalnych. Jako sopranistka koloraturowa, zdobyła uznanie na najważniejszych scenach świata, udowadniając, że ludzki głos nie zna granic.
Katarzyna Dondalska pochodzi z Bydgoszczy, miasta o silnych tradycjach muzycznych. Co ciekawe, jej przygoda z muzyką nie zaczęła się od śpiewu, lecz od gry na skrzypcach. To właśnie edukacja instrumentalna ukształtowała jej niezwykłą precyzję intonacyjną, która później stała się jej znakiem rozpoznawczym w partiach wokalnych.
Swoje umiejętności szlifowała w Akademii Muzycznej w Bydgoszczy oraz w Niemczech, w Hochschule für Musik w Würzburgu. To połączenie polskiej wrażliwości i niemieckiej dyscypliny wokalnej pozwoliło jej na szybki start w międzynarodowej karierze. Już na początku swojej drogi zdobywała laury na prestiżowych konkursach, co otworzyło jej drzwi do najlepszych domów operowych.
To, co wyróżnia Katarzynę Dondalską na tle innych sopranistek, to jej skala głosu. Artystka swobodnie operuje w rejestrach, które dla wielu są nieosiągalne. Często porównuje się ją do legendarnych śpiewaczek, takich jak Erna Sack czy Mado Robin. Jej głos charakteryzuje się nie tylko lekkością i biegłością, ale także krystaliczną czystością w najwyższych dźwiękach.
Jedną z jej popisowych ról jest Królowa Nocy w "Czarodziejskim flecie" Mozarta. To partia uznawana za jedną z najtrudniejszych w literaturze operowej, wymagająca nie tylko ogromnej skali, ale i aktorskiej ekspresji. Dondalska wykonywała tę rolę setki razy na scenach całego świata, za każdym razem wzbudzając owacje na stojąco.
W repertuarze artystki znajdują się najbardziej wymagające partie koloraturowe, w tym:
Występowała w tak prestiżowych miejscach jak La Scala w Mediolanie, Houston Grand Opera czy Filharmonia Berlińska. Współpracowała z wybitnymi dyrygentami, a jej interpretacje są cenione za muzykalność i dbałość o detale.
Niewielu fanów muzyki klasycznej wie, że Katarzyna Dondalska miała okazję współpracować z jednym z największych kompozytorów muzyki filmowej w historii – Ennio Morricone. Kompozytor ten, znany z niezwykle wymagających partii wokalnych w swoich ścieżkach dźwiękowych, zaprosił polską sopranistkę do wspólnych koncertów. Jej głos idealnie wpisywał się w eteryczne i pełne emocji kompozycje mistrza, co tylko potwierdziło jej wszechstronność.
Obecnie Katarzyna Dondalska dzieli swój czas między występy na scenie a pracę dydaktyczną. Jest profesorem w Akademii Sztuki w Szczecinie, gdzie przekazuje swoją wiedzę i doświadczenie młodym adeptom sztuki wokalnej. Jej podejście do nauczania opiera się na solidnych podstawach technicznych, które sama wypracowała przez lata kariery.
Dla młodych śpiewaków jest inspiracją, pokazując, że sukces w świecie opery to wynik nie tylko talentu, ale przede wszystkim ciężkiej pracy, pokory wobec muzyki i nieustannego doskonalenia rzemiosła.
W świecie muzycznym często mówi się, że Katarzyna Dondalska ma "skrzypce w gardle". To nawiązanie do jej pierwszego instrumentu nie jest przypadkowe. Jej technika koloraturowa – czyli umiejętność wykonywania szybkich, skomplikowanych przebiegów dźwiękowych – przypomina wirtuozowską grę na skrzypcach. Dzięki temu potrafi ona wyśpiewać pasaże, które dla wielu innych wokalistów są technicznie niemożliwe do wykonania z taką lekkością.