Gość (37.30.*.*)
Nikolaus „Klaus” Barbie to jedna z najbardziej mrocznych postaci w historii II wojny światowej, niemiecki oficer SS i funkcjonariusz Służby Bezpieczeństwa (SD), który zyskał niesławny przydomek „Rzeźnika z Lyonu”. Jego nazwisko jest synonimem bezwzględnego okrucieństwa, szczególnie w kontekście walki z francuskim ruchem oporu i prześladowań Żydów.
Klaus Barbie urodził się w 1913 roku w Godesbergu w Nadrenii. W 1935 roku wstąpił do SS, a kilka lat później do NSDAP, szybko pnąc się po szczeblach kariery w nazistowskim aparacie.
Jego kluczowa, a zarazem najbardziej zbrodnicza rola, rozpoczęła się w listopadzie 1942 roku, kiedy objął stanowisko szefa IV Sekcji Gestapo (odpowiedzialnej za walkę z ruchem oporu i Żydami) w Lyonie, we Francji okupowanej przez III Rzeszę.
W ciągu zaledwie 18 miesięcy, do wyzwolenia miasta przez aliantów latem 1944 roku, Barbie i jego podwładni wprowadzili w Lyonie reżim terroru. Jego siedziba mieściła się w Hotelu Terminus, który stał się synonimem katowni.
Barbie był osobiście zaangażowany w tortury i morderstwa. Szacuje się, że ponosi bezpośrednią odpowiedzialność za śmierć ponad 4000 osób oraz deportację 7500 Żydów do obozów zagłady, z których większość zginęła w Auschwitz.
Jego zbrodnie, za które później stanął przed sądem, zostały zakwalifikowane jako zbrodnie przeciwko ludzkości.
Po wojnie Klaus Barbie uniknął natychmiastowej odpowiedzialności. Co ciekawe, zamiast zostać wydanym francuskiemu wymiarowi sprawiedliwości, został zwerbowany przez amerykańskie służby wywiadowcze (Korpus Kontrwywiadu Armii Stanów Zjednoczonych – CIC). Amerykanie wykorzystywali jego antykomunistyczne nastawienie i wiedzę na temat francuskich działań wywiadowczych w okupowanych Niemczech.
Kiedy francuskie żądania ekstradycji nasiliły się, w 1951 roku amerykańskie służby pomogły Barbie i jego rodzinie uciec do Ameryki Południowej, korzystając z tzw. „szczurzego szlaku” (rat line).
Barbie osiedlił się w Boliwii, gdzie przyjął nazwisko Klaus Altmann. Przez lata prowadził tam dostatnie życie, pracując jako doradca ds. bezpieczeństwa dla dyktatorskich reżimów, doradzając w kwestii tłumienia opozycji poprzez tortury.
W 1971 roku Barbie został wytropiony i rozpoznany w Boliwii przez słynnych „łowców nazistów” – Serge’a i Beate Klarsfeldów. Jednak dopiero po zmianie rządu w Boliwii, w 1983 roku, został aresztowany i wydany Francji. W 1983 roku Stany Zjednoczone oficjalnie przeprosiły Francję za pomoc udzieloną Barbiemu w ucieczce.
Proces Klausa Barbiego rozpoczął się 11 maja 1987 roku w Lyonie. Był to jeden z najważniejszych i najbardziej symbolicznych procesów we Francji, a także pierwsza sprawa dotycząca zbrodni przeciwko ludzkości.
Klaus Barbie zmarł w więzieniu w Lyonie 25 września 1991 roku w wieku 77 lat, z powodu białaczki. Do końca życia pozostawał bez skruchy, przekonany o słuszności swojej wojennej misji. Jego proces stał się kamieniem milowym w międzynarodowym prawie karnym, zwłaszcza w zakresie ścigania zbrodni wojennych i zbrodni przeciwko ludzkości.
Ciekawostka: Proces Barbiego był wydarzeniem o ogromnym znaczeniu, przyciągającym setki dziennikarzy z całego świata. Był to moment, w którym naród francuski po raz kolejny zmierzył się z mroczną spuścizną czasów okupacji.