Gość (37.30.*.*)
W polskim kontekście politycznym określenia „Duży Pałac” i „Mały Pałac” to popularne, choć nieoficjalne, metonimie używane do opisywania dwóch głównych ośrodków władzy wykonawczej w Polsce: Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej i Rady Ministrów (rządu). Te nazwy symbolizują podział kompetencji i często napięte relacje między tymi dwoma podmiotami.
„Duży Pałac” to potoczna nazwa Pałacu Prezydenckiego w Warszawie, który znajduje się przy Krakowskim Przedmieściu 46/48.
„Mały Pałac” to nieoficjalne określenie gmachu Kancelarii Prezesa Rady Ministrów (KPRM), zlokalizowanego przy Al. Ujazdowskich 1/3 w Warszawie.
W języku polityki i mediów, użycie określeń „Duży Pałac” i „Mały Pałac” wykracza poza samą architekturę. Stały się one wygodnym skrótem myślowym do opisywania relacji między Prezydentem a Rządem.
Najczęściej o „Dużym Pałacu” i „Małym Pałacu” mówi się w kontekście kohabitacji, czyli sytuacji, gdy Prezydent i Rada Ministrów wywodzą się z różnych, często skonfliktowanych, obozów politycznych.
Użycie tych nazw pozwala dziennikarzom i komentatorom politycznym na szybkie i obrazowe przedstawienie dynamiki władzy, w której formalnie niezależne od siebie organy (Prezydent i Rząd) muszą ze sobą współpracować, co nie zawsze przebiega gładko.
Ciekawostka: Warto pamiętać, że Pałac Prezydencki, będący dziś „Dużym Pałacem”, w okresie międzywojennym (po odzyskaniu niepodległości) pełnił funkcję siedziby Prezesa Rady Ministrów i rządu, będąc nazywanym Pałacem Rady Ministrów. Dopiero później stał się siedzibą Prezydenta. To pokazuje, jak zmieniała się rola i symbolika budynków w historii polskiej administracji.